Mademoiselle Eva Rambuteau

Velgen

2011-07-23T20:25:00.006+02:00

'Je laatste post is geleden van 21 januari. Wanneer ga je nog eens iets posten?' Lap... van zodra het onderwerp aangehaald wordt, begint het te kriebelen, want toegegeven de journaliste in mij zit er nog steeds. Ze is jammer genoeg wel in een hoekje gekropen tussen de spinnenwebben en de hoopjes stof mét een gigantische angst om te dromen. Dat doe ik 's nachts al genoeg, tegen de nachtmerries aan.
Een slaapgedepriveerd meisje zonder zelfvertrouwen, mét gebroken hart, dat geprikkeld wordt om te schrijven. Dat komt nooit goed. Dus we gooien het over een andere boeg: velgen!

U kan natuurlijk wel denken: 'Wat weet een meisje uit bovenstaande categorie nu over velgen?' Welja, u kan wel eens gelijk hebben, maar misschien heeft het met opvoeding te maken. De papa was copiloot en later ook piloot bij rally's, hij werkt in een garage en Formule 1 was de zondagse namiddagbesteding. Het werd er dus met de paplepel ingegeven. Zo kende ik als 6-jarige ook van elke auto die passeerde, het merk en type. Ik was ook zo fier als een gieter op mijn papa in die rally-outfit.

Maar goed, velgen dus... Ze maken of kraken je auto. Op een sportief model horen géén standaard wieldoppen. Believe me, not done! Andersom is soms ook best wel fout. Een Lada met pakweg een set velgen van BBS of OZ-racing om U tegen te zeggen, is simpelweg 'staten' dat elk model sportief gemaakt kan worden. Zeg nu zelf, van een persoon van 200 kg maken we nu ook niet meteen een sprinter...

Wat ook not done is, is bij de eerste real life ontmoeting zeggen dat je zijn velgen absoluut niks vindt. Geloof me, je hebt het voorgoed verkorven!
Op zich is een meisje dat iets van auto's afweet wel een verademing, in tegenstelling tot het cliché dat telkens stelt dat haar auto blauw of rood is en soms zelfs vergeet te tanken. Als ze dan ook nog eens zijdelings blijkt te kunnen parkeren trekt de mannelijke variant vaak wel de ogen open. 'Gij zijt een beest.' Dat zou ik nu niet bepaald zeggen, beestig goed daarentegen...

Plans

2011-01-21T18:28:00.001+01:00

I’m not a planner. I don’t look ahead. Dinners with friends or family, the day of a play my father acts in, exams, ... They all get written down in an agenda. Just in case I might forget. But planning something with someone in your head... No. Cause when you plan something you’re realy looking forward to, you can be let down. The event might be cancelled and in some cases you might end up getting hurt. Maybes, Ifs, thens, ... just not my cup of tea... until a couple of weeks ago.
I started seeing a future with someone I’ve known for more than six years now. It was never the right timing or I was just too closed off. This time he made me come clean. He made me ready for something I hadn’t been ready for in a real long time but he finally got me there.

Sadly enough I was all nervous like a little girl who started going to a new school, with just one question in mind ‘What if they (or in this case he) don’t like me?’ What if? But it didn’t work out. I was too worried, too scared, too much of a little girl. We stayed friends, like we’ve always have. We started seeing each other a bit more often and I could be myself again, ‘cause nothing was at stake, I thought.

I just wasn’t realizing that unwillingly, unconsciously and very stupidly I’d put my heart out there. I started to think of things we could do together, when I would have more time, which at the moment I didn’t have with school and all. But still, together. And then, last sunday. He told me he had met someone else.

And me? Now I’ve got all this time on my hands. They say time is money but I don’t feel rich. I guess it’s alot more than that. Like love for instance or missing out on it.

Wake up dreamer
It's happening without you
Cut your hair and shave your beard
You squandered your chances
I'll give you a thousand pounds
To show me how you do it
Stop being so laissez-faire
We're all scared of the future

Life... unexpected

2011-01-19T12:16:00.005+01:00

When I was a little girl I thought I understood how things worked. Girls grew up and would marry boys, fathers would walk their daughters down the aisle. And there is an order to things. First came love, then came marriage, then came an over priced ridiculously complicated baby carriage.
But when I grew up I realized it’s not necesserily how things worked. Girls can marry girls and boys can marry boys. Mothers can walk their daughter down the aisle and kids could come before love and marriage. It’s taken me 32 years to figure out who I wanted to be and what I’ve learned is: it’s a choice you make every day about who you wanna be and who you wanna be it with. It means appreciating what happend in your life and letting go of it. It means being willing to commit with no guarantees. It means knowing and accepting reality, you might just get the fantasy you’ve always dreamed of.

Or not.

From Life Unexpected

Spijt

2010-11-01T15:33:00.004+01:00

‘Ga je in je jogging naar het kerkhof?’ ‘Ja’, zeg ik, nog totaal in de pathologiesfeer, maar me vooral totaal onbewust van het feit dat Allerheiligen een nationale feestdag is. Nu ja, dat het een feestdag is, dat wist ik wel. Het wordt je er tijdens WO ingehamerd, bijna ingeramd zelfs, samen met tal van andere feestdagen die samenhangen met een of andere katholieke gebeurtenis, die tegenwoordig nog weinig relevant is. Jammer van de term 'feestdag'.

Het kerkhof hier in het dorp stelt weinig voor, maar aangekomen zie ik er groepjes mensen met bloemen zeulen, hier een chrysant, daar een bloemstukje. Het feit dat ik in jogging kom, gewoon praktisch om zo snel mogelijk weer te kunnen studeren, beklaag ik me al van zodra ik een voet uit de auto zet. Keurig gekleedde mensen staren me een beetje aan. En ik zak nog dieper weg in mijn sjaal. Ik zeg heel bedeesd goeiedag tegen de mensen die ik ken, en dat zijn er in een klein dorp als dit, verbazingwekkend weinig, allochtone Bevingenaren.
En dan kom ik bij hun laatste rustplaats, bedekt met bloemen als symbool voor het ‘we zijn je nog niet vergeten’. En terecht. Hoe kan je de mensen waarbij je opgroeide nu ook vergeten?

De ‘krakende schoenen’, die zogezegd een scheetje maskeerden, want zo geniepig was ze wel. De overheerlijke pannenkoeken als ik er om vroeg, wanneer dan ook. De ijses bij de Venise, die grijze haren en de ‘God zegene en bewaar u’ bij het slapen gaan. Kruiswoordraadsels, discussies over voetbal, de naam ‘Katrientje’, waarvan ik nooit zal weten waarom hij me soms zo noemde, en het vingertje tijdens de klassieke muziek. Kortom mijn tweede paar ouders. Hoe kan ik jullie nu ooit vergeten?

Dus ja, spijt van de jogging, misschien wel uit respect, spijt van de feestdag maar vooral spijt van jullie afwezigheid.

Jezus Christus

2010-10-16T18:20:00.005+02:00

'Jezus Christus' is een uitspraak die ik tegenwoordig maar al te vaak gebruik. Niet dat ik zo geweldig katholiek ben. Ik ben gedoopt, heb mijn communie en mijn vormsel gedaan, ga naar de herdenkingsmissen en daar blijft het bij. Op aswoensdag naar de kerk gaan, is al geleden van de tijd dat mijn oma me wist te overtuigen met allerlei veronderstellingen die uiteindelijk nooit bewezen zullen worden. Het idee van enkele dagen een geweldig groot askruis op mijn hoofd spreekt me, eerlijk gezegd, ook niet aan. De magische krachten ervan al evenmin. Naar de nachtmis gaan is ook iets wat al jaren van het programma geschrapt is. 's Nachts in een koude kerk zitten luisteren naar een pastoor die eigenlijk ook liever ergens warm aan de eettafel zou zitten is nu ook niet de meest boeiende activiteit. Er zijn pakjes die wachten op eigenaars!
Waarom ik dan wel die uitspraak gebruik is mij eigenlijk ook vreemd. Het is niets meer dan een uitspraak van frustratie, gekoppeld aan een achterliggende christelijke figuur, hetzij Jezus Christus hemzelve.
Waar ben ik dan zoal gefrustreerd over? Wel, het verkeer krijgt me altijd wel te pakken. Zet moeder de vrouw dan nog langs mij en het hek is helemaal van de dam. Ik rij te snel, ik vloek te veel en ik mag al helemaal niet claxoneren. Wat mag ik dan wel? Naar Joe FM, een meezingende moeder en het geluid van de vaak haperende koppeling luisteren. Laat er dan ook nog eens mensen op straat rijden die geen notie hebben van het pijltjessysteem aan de lichten, die absoluut niet weten waarom een linker rijvak dient (buiten dan voor het voorsorteren om af te slaan, 3 lichten verder) mensen die de voorrang van rechts negeren, dan krijg je een opgefokt iemand.
Punt 2: Het concept 'man' staat nog enkel voor 'tegenpool van de vrouw', de inhoud erachter is mij vreemd. Laat ons eerlijk zijn, zij begrijpen ons niet, ik begrijp hen al zeker niet. Laat ik dan ook nog eens altijd op mannen vallen waar waarschijnlijk nog helemaal niks mee aan te vangen is, dan begrijp je mijn punt wel.
Punt 3: De geweldige onhandigheid die ik altijd aan de dag weet te leggen als er een soortgenoot van punt 2 mijn interesse kan wekken. Dingen laten vallen, struikelen, ongelooflijk domme uitspraken, you name it, I've done it!

Wat kan ik aan die frustraties doen? Nada, niks, noppes, niente. Op te lossen vallen ze niet. Misschien hier een daar een beetje sedativa en de radar die 'slechte' mannen al van ver ziet aankomen herstellen. Afgezien daarvan kan ik mij nog meer bekeren tot de godsdienst, wat ik, let's face it, in deze geweldige tijden toch maar niet zal doen. Onze Lieve Heer, zoals hij hier onder de kerktoren vaak genoemd wordt doet aan de grote wereldproblemen niets. Mij helpen zal dan nog wel veel lager op het lijstje van prioriteiten staan. Een ander woord zoeken als uiting van frustratie shall do the trick, I guess.

...

2010-07-22T00:49:00.002+02:00

Somewhere along the line I decided I was no longer like 'Eva', I had changed and this blog was nog longer working for me. I started a new one, called The Girl In The Red Coat but that's really a pseudonym I've got to kill. So back to the old one because now I realize how much I am still like Eva (more in post 'DOA'). The 4 or 5 blogposts under this one are from The Girl In The Red Coat and I posted them here so I could shut down the blog. So goodbye Girl In The Red Coat and hello oh so familiar Eva!

Dead and gone

2010-07-22T00:45:00.000+02:00

July 23, 2009 at 5:19 pm

After a week of wondering and worrying I made an end to what once was my blissful ignorance. Not knowing that it would still hurt so much after the dream and all the preparations I had made in the back of my head. But still…

My eyes turned black, my heart stopped and breathing became something I had to fight for. Every inhale burned my troat and my chest refusely increased. If this was what it would feel like to die, that wouldn’t be so horrifying. But I wasn’t dying, although my heart felt like it was wounded in a war of bad choices and careles thinking. Each pulse felt as if the blood pumping was in vain, pumping blood into shattered pieces of a broken soul. But time passes, even when it seems impossible. Pass, it does. I prohibited myself to think about it, about him, about all those moments that made me shiver, although I worried about someday not being able to remember the colour of his eyes, the sharpness of his cheekbones or the feeling of his arms around me. Every night the hole in my heart which was invisible during the day, thanks to great acting skills, returned. The edges throbbing, making it impossible to breathe. At night I was the most vulnerable. Despereately wanting to sleep but even in my sleep I wouldn’t be save. Nightmares haunted me and made me even more anxious than I already was. Just until the exhaustion of sleep depravation and the sweet lullabies would break down my defenses. And then, there I was, into the arms of the angel of my nightmares. Waiting for the moment he’d pull them away to leave me there standing on my own. The past was dead, dead and gone, but I was wrong, so wrong.

A night that ended with a scream

2010-07-22T00:42:00.002+02:00

July 14, 2009 at 9:44 am

When someone of our little ‘group’ has a birthday we celebrate it with drinks. Usually nothing special but yesterday was somehow a bit different We started off with a milk shake. (and that’s the foundation of my sickness afterwards I guess ) Talking about new loves and how we were going to spend New Year’s Eve. Being the only single left I should find somebody before then. We talked and talked but never realized the two boys next to us were listening. One was worried about me spending New Year’s alone. The other one was somewhat enthusiastic when M. called him an underwear model. (Yes we saw the Calvin Klein shorts!). Btw he really looked like Sawyer from Lost. The typical flower salesmen passed and the two guys bought all of his roses. Two for K. because it was her birthday, one for N., one for M. and two for me from the worried guy. A photo session, number exchange and three Pina Colada’s later we went to one guy’s appartment to sit on the terrace. I don’t remember the exact details but it was all fun until someone in his appartment started to scream. We decided to call it a night and ran from the appartment. I’m still wondering what those screams were about. And there’s something else bothering me. The ‘worried’ guy is the guy I’ve been dreaming off since I was sixteen. Now I’ve got his number and he’s got mine, I’m not really that into him anymore. Guess I’ve got my mind set on someone else.

Een oud vrouwtje lust nog wel een groen blaadje

2010-07-22T00:41:00.000+02:00

June 17, 2009 at 4:28 pm

Een tijdje geleden vroeg een vriendin zich af waar je eigenlijk mannen ontmoet. Ik, zelf nog single, kon haar vraag ook niet beantwoorden. Tot daarstraks. Tijdens mijn dagelijkse zwemsessie viel het mij op dat het zwembad eigenlijk helemaal geen slechte plek is om mannen te ontmoeten. Alleszins toch niet voor dat ene oude vrouwtje. Ze is het type dat de rugcrawl zwemt, op een manier dat telkens ze een slag maakt, het lijkt of ze gaat verdrinken. Met andere woorden, een oude vechter van om en bij de 70. Anyway, langs de kant zat een kerel van vooraan in de dertig. Ze naderde hem traag maar zeker en vroeg of hij zich bezeerd had. En hoppa, de mannenverslindster was vertrokken. Ze legde al gauw haar hand op zijn arm en maakte een praatje. Ik kon enkel met zeer grote ogen toekijken. Ineens doken de woorden ‘Oh, gij zijt precies wel de moeite’ op en ik waande mij al heel snel in een Loreal reclame…But hey, folks, apparently that’s how it’s done!

De Perfectie

2010-07-22T00:39:00.002+02:00

May 22, 2009 at 3:10 pm

‘Let op, ik evolueer langzaam maar zeker naar de perfecte man. Om dan op mijn dertigste te beseffen dat vrouwen dat niet willen.’ Door die woorden van een vriend van me begon mijn grijze massa weer volop te werken. Hij heeft een punt. Deels toch. Hij heeft vast werk en het is nog boeiend op de koop toe. Zijn teddybeergehalte is enorm, hij heeft drie jaar salsa achter de rug, hij heeft een eigen auto en hij wil zelfs tango leren. Een meenemertje dus. En hoewel het allemaal zeer ideaal klinkt, is het dat allesbehalve. Voor mij dan toch. Ik zie mezelf nog op café zitten. In paniek omdat die ene jongen al zeer snel ‘ik zie u graag’ zei. Als er een zesentwintigste weetje aan de eerste post toegevoegd moest worden zou het wel dit zijn; ‘ik lijd aan bindingsangst.’ Weliswaar in een zeer milde vorm maar desalniettemin, het blijft angst. Anyway op café ging het over die jongen die tot dan als Mr. Big door het leven ging. Als u de échte Mr. Big en de mijne langs elkaar zou zetten zou u niet echt een verschil zien. Het ging er ook over dat ik tango wilde leren en hij sprong meteen mee op de boot. Hetgeen me frustreerde. Tot dan toe viel ik altijd op de ondoorgrondelijke types. Iemand die zomaar de tango wilde leren om mij een plezier te doen was vrijwel ongezien. Ik verkeerde dus in shock en ik riep het bijna uit: ‘Waarom wil hij mij alles geven wat ik wil?’ De jongens aan de tafel langs mij zullen wel eventjes opgekeken hebben. Bij deze; sorry meisjes dat ik ze verpest heb voor jullie. Maar als we echt eerlijk zijn met onszelf, willen we dan iemand die de deur voor ons open houdt? Iemand die ons altijd gelijk zal geven? Iemand die mee wil gaan dansen? Het klinkt allemaal vrij charmant maar het bezorgt me kippenvel. Want ik ben niet perfect. En hoe harder hij zijn best zal doen, hoe sneller hij zal merken dat ik ook mijn slechte kantjes vertoon. Geef mij dus maar het ruwe type, iemand die het niet altijd eens zal zijn met wat ik zeg of doe maar daar vliegen de vonken ten minste af. En ik kan er lekker mezelf bij zijn.

De Waarheid

2010-07-22T00:39:00.001+02:00

May 11, 2009 at 4:55 pm (Uncategorized)

Van alles wat ik schreef

zijn dit het minste woorden.

En tel ze na, het zijn er

nog te veel: zelf hou ik van

mijn mond vol tanden,

het aaien van dit blad, de

woordenschat van mijn

twee handen, het stokken

van mijn adem als ik zeg

dat ik je hier niet kan

vertellen wie of wat ik

voor je ben, omdat papier

me in de weg zit, en ik

het juiste woord niet ken.

Bart Moeyaert

-A New Era-

2010-07-22T00:37:00.000+02:00

April 8, 2009 at 5:00 pm

Eventually the dust has to settle, or so I’m told. And eventually it has. Out with the old and in with the new. A beginning of a new era, a beginning of a new blog. No more Eve, but just The Girl In The Red Coat without the biggage. So let’s start this with 25 random things about me…

1) I love cars. Always have, always will. And when I’m talking about cars, I’m talking about real cars. Not those Beemers and Mercedeses in the world but the Aston Martins and Audi’s.

2) I have a dream to race in a rally alongside my dad.

3) You should never judge a book by it’s cover. But when something seems too good to be true, it usually is.

4) I haaaate spelling mistakes, I really do. One of my most annoying habits must be the fact that I’m always correcting people.

5) At times I think I suffer from OCD, which is short for obsessive compulsive disorder. Running back and forth to the car to check if it’s locked is something I do daily… at least 5 times. But I also ask myself If I turned off the stove when I haven’t even used it.

6) I always come up with a better reply on something, hours after the conversation.

7) I tend to overthink. It’s so bad that I can rarely form an opinion about something because I can think of 500 different reasons why both things should be okay.

8 ) Lefthanded people are for some weird reason really sexy.

9) I’m a little demented. Almost like the fish Dory in Finding Nemo. Don’t ever ask me to remind you of something, five minutes later I will already have forgotten what you’ve said anyway.

10) I adore guys in suits. Especially combined with All Stars.

11) Blue shirts are way better than white shirts. I guess Hugh Grant plays a big role in this idea of mine.

12) British accents are sexy.

13) My favourite color is red.

14) My favourite ice cream is a tie between Ferrero Rocher and Häagen Dazs Cookies and Cream.

15) Secretly I’m a tree- and a branchhugger.

16) I love children. In the back of my mind I’ve already got names for the little rascals.

17) If Derek Sheperd would look me in the eyes I’d melt.

18) I adore Roger Smith from American Dad. He’s got the best sarcastic quotes ever. But so does Stewie from Family Guy.

Great one:

Stewie: Did you hear that Meg? Guys can marry other guys now. So…this is awkward, but I mean, if they can do that, that is pretty much it for you, isn’t it? I mean you as well pack it in. Game over.

19) When I drive home, I always drive throughout town. Even if it’s further. I just love watching the stores and the people in it, especially around Christmas.

20) When I’m mad, I go for a run to clear my head. Best running song: Mr. Brightside from The Killers.

21) For some time now I’m afraid to trust ‘it’.

22) I can be compared to Meredith Grey; dark, twisty, panicky but brilliant

23) My favourite movie is Jeux d’Enfants. Ironically enough my ex-boyfriend gave it to me after we broke up. You always wanted to watch it toghether when we we’re still a couple, he said!

24) One of the most beautiful scenes from a movie:

Thomas Listen. Listen. There are times when life calls out for a change. A transition. Like the seasons. Our spring was wonderful, but summer is over now and we missed out on autumn. And now all of a sudden, it’s cold, so cold that everything is freezing over. Our love fell asleep, and the snow took it by surprise. But if you fall asleep in the snow, you don’t feel death coming.

25) Al Pacino baby!

DOA

2009-12-12T21:16:00.005+01:00

Somewhere in the first half of this year I pronounced Eva dead. Because I thought she was in a better place I guess. I started to forget about her until recently. I've been getting some comments on posts that reminded me that this blog, this little piece of me, was still out there. And what I witnessed yesterday made me realize that this girl who has been dreaming for so long is still very present inside me...

So what happened last night? I had to go to this party from a neighbour who turned 50. There were some ex-colleagues from my mom and it's sad to say but the moment I saw this one woman I felt this Pride & Prejudice kinda way. She looked old for a woman who would turn 49 this month, especially standing next to my mother. And the way she looked old was kinda odd... She looked like she had been wandering around for quite some time... drinking. After I heard that her daughter was a nurse (like 3 times) she judged me. I, who have a degree in journalism, and now am studying to become a nurse (yeah, I know it's a shocking turn) would never now what I wanted. I don't hold grudges against people but the moment she got on that chair to dance (read: wave with her arms) I wished she would fall down. 2 minutes later, she did.

Her husband who had been drinking all night too, clearly had no compassion. Instead they started fighting. This scene contrasted hard with the scene on the dance floor where the birthday girl was dancing with her husband. I actually got tears in my eyes (I cry at almost everything lately, it's really pathetic!). But it got me thinking. It reminded me of some quote from SATC (off course).

Does everybody know when it's right? And how would you know? Are there signs? Fireworks? Is it right when it feels comfortable or is comfortable a sign that there aren't any fireworks? Is hesitation a sign that it's not right or is it a sign that you're not ready? In matters of love, how do you know when it's right?

Are they just staying together because in one way or another they are comfortable? Or are they just clueless? Because I sure am. After reading the Twilight books and a lot of chick flicks I've got such high expectations on romance that I probably might be blind when true love would stare me in the face. And although a lot of shit is really corny I can't seem to settle for anything less than butterflies. But did they? Have there ever been fireworks or were they just drinking buddies who were comfortable enough to get married and drink their way through life? I actually can't decide on whether it's pathetic to see 2 people drink and fight all the time or just wonderful that they've find someone who they truly can be themselves with...

Inconvenience

2009-03-20T22:23:00.004+01:00

Cause
It would be inconvenient
Not to be friends
Let's stop
... pretending
Truth is inconvenient
But
So much easier
To not go through
It all
Again and again.

Mellowness

2009-03-03T20:40:00.000+01:00

Ik begin me stilaan af te vragen of mijn mellowness wegebt. Ik word nog steeds bewogen door jongens die meisjes vergezellen naar hun kot (en niet verder) omdat ze elkaar al lang niet meer gezien hebben, of door jongens die hun muts meegeven aan meisjes zodat ze het niet koud hebben. Zo schreef ik zelfs een kaartje. (Where's the real me anyway?) Maar anderzijds begin ik vele dingen weer te verfoeien. Zoals de twee dertigers die zaterdag stonden te kussen vlak voor mijn ogen, mét smakgeluidjes, jawel!

De bron van mijn frustratie ligt bij één iemand. Aangezien ik ziek ben vond hij het nodig om zich aan te bieden om mij te komen verzorgen. Op zich niks mis mee, ik juich het zelfs toe... Helaas juich ik enkel het gebaar en niet de persoon toe. Beter nog; hij wilde wel over mijn 'buikje' komen wrijven als me dat beter zou doen voelen. Ten eerste, ik ben geen hond die werkt volgens het systeem -met over mijn buikje wrijven komt alles goed-. Ten tweede, hij is de ex van een vriendin, for crying out loud...

Nog zo'n frustratie. Hij is niet de enige ex van die vriendin die het wel ziet zitten. Ik stel me dan enorm hard de vraag in welke mate ik op haar lijk. En stiekem hoop ik dat dat absoluut niet het geval is. Niet dat ik me beter voel, maar wel anders...

Anyway, om terug te komen op die jongen... Ik heb het grootste schuldgevoel dat iemand ooit kan hebben... Seriously... maar ik kan ook de gigantische bitch uithangen.

Zo was er die jongen die maar niet wilde stoppen met het zingen van Spiderpig (ik hoor u al denken, met welke losers gaat u ook uit!). Een lichte dreiging met de woorden: 'Als ge nu niet stopt met zingen, steek ik mijn iPod in mijn oren' was niet voldoende. Zo gezegd, zo gedaan. Hij bleef zingen en ik begon te zingen, met de iPod in mijn oren weliswaar. Achteraf bekeken was die date een zwaar fiasco. Ik herinner me nog levendig de woorden: 'Kijk Eva, hier is het meest romantische plekje in Hasselt.' Waarop ik antwoordde: 'Die hoop struiken daar?!' Ter verduidelijking, dat was na het Spiderpigliedje.

Maaaar deze jongen had toch een beetje geluk. Met de woorden 'I've got it covered' besloot ik maar van onderwerp te veranderen...

Home run or strike out?

2009-02-19T20:24:00.004+01:00

Cristina, on the other hand, expected something very different out of love. She had reluctantly accepted suffering as an inevitable component of deep passion, and was resigned to putting her feelings at risk. If you asked her what it was she was gambling her emotions on to win, she would not have been able to say. She knew what she didn't want, however, and that was exactly what Vicky valued above all else.

Never ever could a movie quote catch my breath like it did yesterday. Almost like it wasn't about Cristina but about me. About a girl who doesn't settle for anything less than butterflies and is willing to put her feelings at risk. Or so it seems. When I've come to think about it, it's only half true. I've accepted the suffering as an inevitable component of deep passion but I'm really not that big of a gambler.
And if I would be a gambler I'm pretty sure I've put my money on all the wrong numbers.

Still afraid, here I am, hesitating to step back on the field to play something that is in fact just a game. And then, there's this saying: Don't let the fear of striking out keep you from playing the game which is totally true and something I should live by. But... Well... in my case, there's a really hot pitcher standing in front of me and I'm debating with myself if I'd go for a home run or a strike out.

I carry you in my heart

2009-01-21T20:50:00.003+01:00

I carry your heart with me
I carry it in my heart
I am never without it
Anywhere I go you go,my dear
And whatever is done by only me
Is your doing, my darling

I fear no fate
For you are my fate, my sweet
I want no world
For beautiful you are my world,my true
And it's you are whatever a moon has always meant
And whatever a sun will always sing is you

Here is the deepest secret nobody knows
Here is the root of the root and the bud of the bud
And the sky of the sky of a tree called life; which grows
Higher than the soul can hope or mind can hide
And this is the wonder that's keeping the stars apart

I carry your heart
I carry it in my heart

Mother...

2009-01-21T20:46:00.001+01:00

Motherfucker fuck shit!

Not enough drama

2009-01-04T22:45:00.003+01:00

No more depressive crap. No more bad memories. No more... Because there's just not enough drama. Sadly enough, no drama means no writing. Not the way I want to.

I guess I just woke up in the snow instead of falling asleep in it, so I didn't see death coming, not even close. I've got everything I want within my reach. Everything.

Katrientje

2008-11-05T23:29:00.003+01:00

Ik loop naar hun huis, open de deur en roep het uit: ‘ik heb werk!’ Zoals het twee grootouders betaamt kijken ze fier op van hun dagdagelijks bezigheden. Hij laat zijn krant zakken en zegt: ‘proficiat Katrientje’. Een koosnaampje dat eigenlijk absoluut geen steek houdt en ook niets te maken heeft met mijn echte naam. Zij laat haar aardappelmesje liggen en komt er gezellig bijzitten. Ze schenkt zich wat koffie in vergezeld van de ochtendgeut cognac. Als jongste kleinkind en het meest verwende, zit ik op mijn vaste plaats aan tafel en doe mijn hele verhaal uit de doeken. Al hun aandacht is op mij gericht, net zoals altijd wanneer ik hun deur platloop. Ze stelt voor om verse frietjes en haar overheerlijke tartaar te maken. Als een klein kind antwoord ik volmondig ja. Hij zit alweer verdiept in het spelletje ‘zoek de acht fouten’. Maar hem kennende zal hij ook daar snel mee klaar zijn. Dan wordt het tijd voor zijn kruiswoordraadselboekje dat hij voor de rest van de dag niet zal neerleggen. Ik open mijn ogen weer en loop naar hun huis. En voor heel even zie ik hen weer bezig zoals toen. Vóór 5 mei 2005 en vóór 18 mei 2008. Toen alles nog was zoals het hoorde, zonder de ‘Te koop’-affiche voor het raam. Toen ik hen nog altijd als eerste het goede en slechte nieuws kon vertellen, voor ik me afvroeg waar de naam Katrientje op sloeg en wat het recept van die tartaar was. Toen toen nog nu was.

-Gelukkige verjaardag lieve-

2008-11-01T19:37:00.001+01:00

One out of three. That’s our score for this week. One out of three battles in this great ugly war.

One for the effort we’re not always willing to make.

And yet I find myself willing to fight for it everyday. Just until this picture forms in the back of my mind and without the complete and utter faith, I used to have, I raise the white flag. Is it all really worth this war? And what will be this war’s result?

‘Cause some wars result in complete and total victory. Some wars end with a peace offering. Some wars end in hope...

And some wars just end with death.

But all these wars are nothing compared to the most frightening war of all. The one you have yet to fight.

How many wars have we yet to fight?

Still in the second one, towards the end, wondering when the third one will start.

The 100th which should have been a celebration

2008-10-27T09:32:00.003+01:00

The trouble with alcohol is…

2008-10-20T20:03:00.002+02:00

Hmm, what exactly is the trouble with alcohol?

1) The part where we all tend to forget our deeds ?
2) The part where we speak ever so directly about how we feel and act on it?
3) The morning after?

On number 1 I guess we all have to agree that forgetting is sometimes very shameful. You don’t remember who you’ve kissed, where your hands went, what you said but most of all who’s seen it. On the other hand, drinking to forget isn't that shameful but just human.

Number 2 is about the cliché we all have heard once in our lives: "Children and drunks always tell the truth." So when that one guy tells you he’s interested and that he’s been wrong about you, do you have to believe it? What about the body parts all over the place when the two of you have been drinking? Does it still make sense the next day?

What is there to believe? It’s no secret that drunk people are more loosen up than others. But I can’t help but wonder how much of your free will is there still to find in the drunk you? Or has the alcohol just sent you on a path without a gps? All sober thoughts pushed into a corner only to act upon the drunk ones? Or is there still truth in our thoughts when we act on them?

And what about the morning after? How much do you really remember of last night? Sometimes it’s great when the puzzle falls in order after talking it over with some friends ‘cause nobody wants to be left in the dark. But do we really want to remember everything? I mean, seriously?

Your 'evil' soul

2008-10-20T17:14:00.000+02:00

I know you never meant to do everything you put me through
It's okay I forgive you
Just know that when you see me cringe sometimes
I'm trying to rid the poison from my mind

I miss you love

2008-10-12T23:16:00.001+02:00

Make room for the prey
'Cause I'm coming in
With what I wanna say but
It's gonna hurt
And I love the pain
A breeding ground for hate but...

I'm not, not sure,
Not too sure how it feels
To handle everyday
Like the one that just past
In the crowds of all the people

Remember today
I've no respect for you
And I miss you love
And I miss you love

I love the way you love
But I hate the way
I'm supposed to love you back

The night will go as follows

2008-10-07T23:49:00.000+02:00

I will experiment with my fear right before his eyes
And every smile that's unveiled will be soaked
In my nervous charm

Then I'll say
"Is everything alright?
There's been a few things I've been meaning
To let go of tonight"
And he will say
"Everything's just fine
So you can put an end to your worrying mind"

The October sky will then bare witness
To a brand new chapter with torn up pages
When the planets align, I can feel the gates opening
To my courage

I will admit my deepest and darkest to him
And every gaze across the table
Will send my unsuspecting body into shock

Brash and hopeful
That my luck will not perish tonight
When the overcast tries to kill me
It's your slow motion rain
That falls warm on my neck that keep me alive

Consider this song a testament
Of my devotion to your sacharrine scent
And to be completely honest
You're not like all the rest

You're not like all the rest

Ik wou dat ik jou was by PJ

2008-10-07T22:49:00.000+02:00

Het is erg dat mannen als ik, mannen die overlopen van passie en romantiek, een nummer van Veldhuis & Kemper nodig hebben om zichzelf uit te drukken. Wij zijn niet de losers van de klas, noch de geweldig stoere kerels die ‘net dat’ hebben om een vrouw te laten kijken wanneer we voorbij lopen. We’re mister average, en dat is het ergste dat er kan zijn.

Dus beeld het u even in. Wij zijn de mannen die correct zijn opgevoed. We vragen iets, in plaats van het ons toe te eigenen. Als jij liever naar de film gaat in plaats van op café dan begrijpen we dat en als er ‘iets’ is waardoor de plannen veranderen, dan leggen we ons uit respect daar bij neer.

Maar bovenstaande situaties komen niet uit een relatie, want die hebben we niet. We’re in the friend zone. De beruchte, maar zeer echte, onzichtbare omheining waar je –eens gevangen- nooit meer uit ontsnapt. Niemand kijkt naar ons kontje en geen vrouw zal met ons flirten zonder daarna in een (goedbedoelde) lachbui uit te barsten. Anderzijds verwacht niemand dat we iets anders zouden doen dan praten, luisteren en af en toe een troostende flauwe grap vertellen.

We’re sick of that! Alsof wij er niet van dromen om die brok pure schoonheid die je bent stevig vast te nemen en passioneel te kussen. In gedachten zijn we de stoerste, de grootste, de sterkste en vooral, een echte man met ballen! Een man die niet vraagt of hij jou mag kussen maar het gewoon doet! Passie waarbij je de zwartrode vlammen in gedachten ziet oplaaien en de wereld plots alleen nog draait om jou en mij…

In gedachten dus. Want de realiteit is dat zoiets schaamteloos wordt afgestraft. Waar een kleine smeerlap, die net iets te foute kerel, probleemloos wegraakt met een passioneel moment, zorgt het bij ons plaatsvervangende schaamte en een onwennige stilte. Of die vriendschap daarna doorgaat is zozeer de vraag. Want jongens die uit de friend zone willen raken en in een harststochtelijke poging naar je hart springen, vallen als echte weirdo’s in de ravijn tussen vriendschap en liefde.

Zijn wij dan slecht af? Neen, mijn mede-hartsvrienden! Wij zijn wat elk meisje vraagt. Begrijpend, lief, luisterend en vooral altijd aanwezig. Dat laatste is echter niet meer dan een situatie waarbij je vooral het geklaag mag aanhoren van wat een andere kerel heeft uitgestoken. Je zou de functie kunnen vergelijken met de dokter die een gebroken hart komt lijmen. In praktijk zijn we echter meer toiletdames die de stront mogen opkuisen.

Achja, het blijft een situatie waar we zelf voor kiezen. Al is het woord keuze ‘relatief’. Stiekem droom ik er van om je straks te zien. Zonder een woord te zeggen duw ik je tegen de muur en druk ik mijn lippen op de jouwe. Mijn rechterhand gaat over je wang naar je hals, de andere drukt zachtjes tegen je onderrug, je buik dicht tegen de mijne. Een moment van eeuwige passie tussen jou en mij. Een eeuwige kus die je doet snakken naar adem en de wereld voor altijd verandert…

Maar ik durf niet.

All over again

2008-10-03T13:45:00.000+02:00

Like the two candidates who are running for vice-presidency in the United States I too have been debating. Not likely about the same subjects, nor with the same person. No, not like that. I've been debating with myself whether to cut him back out of my life or not. Indeed, back, indicating that it's not the first time. Those of you who have not been able to follow this saga, well too fucking bad. Either you read the parts in the first half of my blog or you don't. And yes I could write about happier things, like how I like to be pushed against the wall longing for those lips, staring in one anothers eyes but believe it or not, unlike other years, it doesn't interest me. All I can think about is whether I felt better without him in my life than with him in it. And it's a rather hard truth. Those who know me, already know what's best for me. Hell, deep deep deep down under the lipgloss I also know. Here comes the voluntary blindless again. What makes it so more difficult than last year? The mistakes we made together? The secrets we share? Or is it the friend I refuse to do this to again? Guess I'm just waiting for him to make that same move as last year.

I'm Carrie Bradshaw sitting in her chair, listening to her assistant who's reading his e-mail, debating if I'd stop all communication.

Moodylicious

2008-09-16T22:47:00.000+02:00

Hank: 'People seem to be getting dumber and dumber. I mean we have all this amazing technology and yet computers have turned into basically four figure wank machines. The Internet was supposed to set us free, democratize us, but all it’s really given us is Howard Dean’s aborted candidacy and 24-hour a day access to kiddie porn, you know. And people don’t write anymore, they blog; instead of talking, they text; no punctuation, no grammar. LOL this and LMFAO that. You know it just seems to me that it’s just a bunch of stupid people psuedo-communicating with a bunch of other stupid people in a proto-language that resembles more what cavemen used to speak than the king’s English.'

Henry: 'Yet you're part of the problem, blogging with the best of them...'

Hank: 'Hence, my self-loathing.'

Hank Moody in Californication.

Voluntary blindness

2008-09-16T22:16:00.001+02:00

You know what it's like and I feel as if I'm suffering from a condition better known as voluntary blindness. But my heart, oh my heart... it needs glasses.

Dead

2008-09-04T01:13:00.000+02:00

For years I've watched two people in their own little story. Standing next to her, reassuring her everything would be okay when it came to him. Fight after fight, witnessing what in my eyes was and still is true love. Standing on the side line only to find myself in the same position. Wrapped up in the same lies.

Snow fell by surprise and I fell asleep in it. But I did see death coming. Right here, right now. Dead.

The ice is getting thinner

2008-09-02T01:49:00.000+02:00

There are times when life calls out for a change. A transition. Like the seasons. Our spring was wonderful, but summer is over now and we missed out on autumn. And now all of a sudden, it's cold, so cold that everything is freezing over. Our love fell asleep, and the snow took it by surprise. But if you fall asleep in the snow, you don't feel death coming.

Lusthuizen

2008-08-26T23:28:00.000+02:00

In mijn wereld krioelt het van de lusthuizen. Is het niet in de vennootschapsbelasting, dan is het wel op de straat die ik vaak passeer. Nvdr: lusthuizen in de vennootschapsbelasting zijn nét iets anders dan lusthuizen op de Chausée d'amour, maar dat had u hopelijk al wel door. Over de Chaussée d'amour gesproken... Vraagt u zich nooit af met wat die wichten hun tijd doorbrengen? Telkens ik een leeg venstertje zie, begint mijn grijze massa te werken. Zit er niemand omdat het een slechte bar is en er dus geen personeel aangetrokken kan worden? Of is de dame in kwestie gewoon bezig? En met wat is ze dan bezig? Met het verrichten van een seksuele activiteit of het verschonen van haar lakens na een seksuele activiteit? Of misschien maakt ze zichzelf een cocktail? Ze is misschien beter zat tijdens de werkuren? (Dat is pas een arbeidscontract...) En hoe zit het met die vensters? Kunnen die tijdens de werkuren niet gekuist worden door de schaarsgeklede dame of moet nu echt die glazenwasser komen die ongetwijfeld een extra sponsje voor handen heeft... En waar kijkt zo'n jongeheer naar? U merkt het wel: ik trek de zuiverheidsgraad van zo'n venster erg in twijfel. Goh daar zit de échte onderzoeksjournalistiek verscholen. Wat een pareltjes zouden dat zijn...

Guilt

2008-08-19T23:08:00.000+02:00

From left to right, up and down. Guilt. If there's one feeling that has been jumping around in my body for the last week than I guess that's the one. Finding it's way out in stupid fights, stressing me out, turning my stomach upside down, making me run until I fall to the ground. Reminding me even more how much pain it cost me to live without, even though I'll never admit it, there wasn't a day I didn't think about. Just don't let go, I'll try to hold on. Guilty, until proven innocent.

Mr. Brightside

2008-08-18T11:25:00.000+02:00

Cleared for publication

2008-08-17T18:06:00.000+02:00

Now I know how it feels. I brutally murdered him, crushed him into a number of uncountable pieces and made all of his hopes and dreams fade away. Mixed feelings whilst doing it, knowing I had the power to do to him what he did to me, last year. In a different kinda way. He broke my heart with his present, I broke his with his past. He didn’t know and he won’t ever know how much pain it caused me to do what was asked of me. It hurt so bad that I couldn’t dry my eyes ‘cause they kept on refilling with the tears that I cried. So yeah, it kinda felt good when she said what she said. The awful truth, I know. But all these feelings keep pushing their way in. I should have noticed him 3 years ago, before he became incapable to love someone else but her. I know now why people say that love and hate are almost one and the same. Because they are.

-written a while back-

I'll look after you

2008-07-29T22:12:00.000+02:00

Sounds of birds and frogs, here and there a mother who feels like singing to the commercials, my favourite song in the background, thoughts cruising through my head. An ordinary day. Fatigue is hitting me once again and yet I lie awake, thinking of the past years. So much time spent on ordinary, useless things and people. So many thoughts thought too often. But so much meaningful things happened during those years. I’ve gotten to know a new best friend S, ditched his friendship after a lie, became friends again after a very rocky road and still am. I lost the two greatest persons in the world, the ones who made me who I am today. I saw my best friend M loose her father, fall for my best friend T. I saw her spent most of her time with him until they broke-up. I fell for this boy, stopped falling for him, fell again, got up and so the story continues. I graduated, got lost and was found. In short: I realized time heals all wounds. I know, it’s the biggest cliché in the world but me and M are back to our freakish habits, saying things at the same time, reading each others minds, knowing that after 10 years very little can tear us apart. S and I got over this great issue. I appreciate the time I got to spend with my grandparents. I made up my mind on great matters in life, except one. So you can say that I got all whole and healed. But than there’s my other best friend H, wish I could say the same for her. I saw her change after this boy broke her heart and I’m still believing she’ll come back as the same girl she was before him. She has to become all whole and healed. If only she believed because I know many people believe in her.

S&M

2008-07-07T21:58:00.000+02:00

'It' can be unselfish, in the sense of being benevolent and generous, without being selfless. I've proven that point. It's better to rip your heart apart at the seams and heal his than see him like this. Sounds logical right? I am a fucking masochist. Point final.

I'm not over and Elvis ain't dead

2008-07-07T11:14:00.000+02:00

I had the notion that you'd make me change my ways
My bad habits would be gone in a matter of days
I had the feeling that you'd open up my eyes
To a whole new world that had since been in disguise

But that day will most likely never come for me
And it's just my luck to end up getting stuck
To everything you are

So tonight I'll sit and pick apart your pictures
And overanalyze your words
But the truth is that I've never fallen so hard
It's taking everything in me
Just to forget your sweater so far

I had the notion that you'd make me forget the world
But your undecisive mind shows me that
You are "just another girl"
I had the feeling that those looks you gave me were real
What if I ripped your heart apart at the seams
Maybe then you'd know how I feel

But that day will most likely never come for me
And it's just my luck to end up getting stuck
To everything you are

So tonight I'll sit and pick apart your pictures
And overanalyze your words
But the truth is that I've never fallen so hard
It's taking everything in me
Just to forget your sweater so far

I can honestly say
That I never, ever, ever felt this way
Your lips, your eyelashes, your skin
These are the parts of your body
That cause my comatose to begin

I can honestly say
That I never, ever, ever felt this way
Your lips, your eyelashes, your skin
These are the parts of your body
That cause my comatose to begin

I will sleep another day
I don't really need to anyway
What's the point when my dreams are infected
With words you used to say
I will breathe in a moment
As long as I keep my distance
I wouldn't want to go messing anything up

So don't go worrying about me
It's not like I think about you constantly
So maybe I do, but that shouldn't affect
Your life anymore
I knew it the moment you walked into the door

So don't go worrying about me
It's not like I think about this constantly
So maybe I do, but that shouldn't affect
Your life anymore
I knew it the moment you walked into the door

I'll let you get the best of me
Because there's nothing else that I do well
I'll let you get the best of me
Because there's nothing else that I do well
I'll be the giver and you'll be the taker
I guess that's how this one's gonna go I'll be the giver and you'll be the taker
You've got me down on my knees and I proclaim
All hail the heartbreaker

Impatiently I'll await

2008-07-01T22:14:00.000+02:00

So don't go worrying about me, it's not like I think about this constantly. So maybe I do but... Always ifs and buts, never sures and offcourses. Accept for one sure thing. My maternal instinct is blossoming inside me. And all this because of this guy on Sunday. A little guy that is. Curly hair, cute big eyes and a diaper butt. He took after his dad who was kinda gorgeous... I swear to God, so glad I didn't have a boyfriend at that moment or he would have to be forced to make me a baby ;) Two boys and one little girl please. And according to this magic thing a friend and I did a while back, I'll have my way! Just love it when things turn out the way they have to. Just getting impatient, I'd love to be between 26 and 28 right now. Skipping phases, jumping through hoops, sprinting through streets. Probably to realize at 26, I'd want to be 22 again.

Truth

2008-06-26T18:52:00.000+02:00

Women want somebody with command, with confidence. Someone who wouldn't take no for an answer. We want somebody arrogant and gorgeous with a terrifying sexual appetite and an amazing range of sexual technique. But when it comes right down to it, you know what? We'll settle for a man.

Just another quote, from Coupling this time. It kinda made me laugh because my friends and I are always talking about how sexy arrogance is. Yeah women want someone with confidence, someone arrogant, someone who looks great in a costume (or is that just my big turn-on?)and someone gorgeous... but when it comes right down to it, you just wanna be with the one that makes you smile, not that arrogant ass who pisses you off by being too mysterious. No endless list with things he has to be or has to do, just one capability: being able to make me smile. Let's say he can do more than that.

I couldn't help but wonder

2008-06-15T21:58:00.000+02:00

'What if Prince Charming had never showed up? Would Snow White have slept in that glass coffin forever? Or would she have eventually woken up, spit out the apple, gotten a job, a health-care package, and a baby from her local neighbourhood sperm bank? I couldn't help but wonder: inside every confident, driven single woman, is there a fragile princess just waiting to be saved?' This quote has got me thinking for more than a month now. I just can't form an opinion about it. Sure, single women all over can rule the world on their own but is being happy alone better than being -most of the time- happy together? Are there more pro's to being single than more con's to being in a relationship? Is it a sign of weakness, wanting to be saved by the one person you wanna spend your life with or is putting your money on one horse overrated and just heart stupid? Couldn't figure it out then, can't figure it out now. So the point of this post is still to be found. In a time where I've seen a lot of couples breaking up, it seems that something is hitting me. While I've been struggling to be this strong girl, someone whose life doesn't depend on this one guy, I'm starting to think about how I wish it would. Not because I'm becoming this girly girl but just because I need the distraction, the hugs, the warmth, the love, maybe even just the weight of a guy laying on top of me. (Not really serious about that last one, or am I?) So what does this make me? A fragile princess waiting to be saved? A Snow White that sleeps in her coffin forever? At the moment I guess it does.

Only two loves left

2008-05-20T12:34:00.000+02:00

It seems like all my journalism senses have been put in a box and put away. No sarcasm, great one-liners, metaphors, thoughts, just icy calmness. I wonder, is this part of the new me everyone has been so enthusiastic about or is it just a phase? Maybe it will hit me on Friday, maybe it won't. Kinda worried if it doesn't 'cause what kind of person have I turned into? A person who's only feelings are joy, hope, and all those who are labelled in the same category? Why is it that I can't cry for the loss of the love of my life? The only 'real' love of my life, not the head of journalism at school or not my Mr. Big. But the man who taught me how to do math or told me all the answers when I was too lazy to do my homework myself, the man which I sat beside while doing his crossword puzzle, undoubtedly annoying him by telling all the answers. The man or the reason why I grew so attached to soccer, because that was just another way to his heart. The man which I lay beside while watching television, even making my mother and grandmother jealous by our 'band'. The man who loved classical music and who loved to tap along with his fingers and feet. (God I'd love to see that finger move with the melody again.) The man who was my everything during the three years after my grandmother died. All this being part of the past, the fact that I've only got two loves of my life left isn't breaking my heart. Kinda wish it would.

*****

2008-05-18T21:19:00.000+02:00

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.

Als de man van je leven ook nog eens blijkt te kunnen strijken...

2008-05-13T14:39:00.001+02:00

Gisterenavond was er weer eentje van pure nostalgie. Samen met 2 oude klasgenoten en de man van mijn leven een terrasje doen... het heeft zo zijn charmes. Voor alle duidelijkheid, onder man van mijn leven verstaan we hier niet mijn vader, hoewel hij tot dezelfde leeftijdscategorie behoort. Nee, nee het gaat hier over het opleidingshoofd dat door bepaalde ex-derdejaars aanbeden werd/wordt omwille van zijn charmes, zijn arrogantie, zijn opvallendheid en omwille van zijn klein hartje... Jawel... Als er één iemand is die u kan doen nadenken over de liefde (terwijl u daar eigenlijk helemaal niet over hoeft na te denken...) is hij het wel. Onder de stoere uitspraken als 'Ga maar naar de mama', 'Wat denkte!!' of 'Ballast!!' en achter al dat op de tafel slaan zit wel degelijk iets. Na de wel gedetailleerde uitleg van onze PJ wist hij ons allen gerust te stellen. Liefde is niet iets wat gezocht moet worden, maar het is iets wat komt. Gelieve wel eerst een moment te creëren en hier niet te hard bij stil te staan... (sarcastische noot...) Een waarheid als een koe ware het niet dat PJ en ik toch wel erg benieuwd waren naar de creatie van dat moment, maar ja... een grootmeester geeft zijn geheimen niet prijs I guess. Hoewel dat gewrijf door het haar misschien toch zo zijn vruchten heeft afgeworpen voor hem. Bij deze Peej, laat die haren groeien jongen, enneuh een beetje stoppelbaard mag want anders: too fucking clean!! Te glad is ook niet goed!

Gekeuvel over werk, school, prostitutie, kinderen, enzoverder om uiteindelijk bij de strijk uit te komen. Deze heer weet van aanpakken want het strijken heeft ie goed onder de knie, bleek ie het nog graag te doen ook nog... Kon die 'echte' man van mijn leven nu ook nog maar strijken..
Een andere kijk op dit gebeuren vindt u hier:http://pieterjanvl.blogspot.com/2008/05/het-moment.html

Over heimwee en de daaruit vloeiende frustraties

2008-04-28T16:11:00.000+02:00

Tijdens een les 'In welke vorm giet ik mijn eindwerk' waren al enkele klasgenoten de pedalen kwijt. Het is echt niet nodig om aan 22 -jarigen en ouder uit te leggen dat er na een punt een spatie komt en dat ervoor al lang geen punt meer hoeft. Als de 'leerkracht' van het bewuste vak dan ook nog eens op de proppen komt met vooroordelen is het hek al helemaal van de dam. Verkleinwoorden worden nogal vaak gebruikt door vrouwen, zei ze, zelfs bij boekhouders. Een klein 'beetje' (jawel een verkleinwoord) een verwijt naar de vrouwelijke klasgenoten en in het algemeen naar de boekhouders toe vond ik persoonlijk. Nu kan het wel zijn dat ik vandaag op de toppen van mijn tenen loop na mijn bijna-crash door aquaplaning, maar liet ik daar nu toch even pissed over zijn. Als ze dan nog eens beweert in Prinses Mathilde Vlaams met adellijke tongval dat spreektaal in een eindwerk, evenals als plechtig taalgebruik niet gewenst is, ben ik een uitbarstende vulkaan in wording. 'Ik ben verdorie journalist' was het enige wat ik nog kon denken, lekker wegdromend aan de tijd dat ik nog op de Xios zat, aan de tijd dat ik nog interessante dagen op school doorbracht... Na de pauze had ik mijn spullen gepakt en besloot ik dat het maar eens tijd werd om mijn diploma af te halen op die goeie ouwe Xios. En ja, sommige dingen veranderen nu eenmaal niet. Het secretariaat was zoals gewoonlijk vrij onbemand, het document wat ze mij extra overhandigden irrelevant. Een diplomasupplement waarop alle vakken staan die ik in de 3 Xios-jaren gevolgd heb. 'Dit document kan je gebruiken als je nog wil verder studeren, maar neem nooit het originele exemplaar mee.' Het IQ van het personeel is dus ook nog steeds niet gestegen. Ten eerste, nu een diplomasupplement... het is april 2008 en ik ben afgestudeerd in juni 2007. De kloof tussen deze 2 maanden was al bedoeld om voort te studeren... 'En neem nooit een origineel exemplaar mee...' Dat weet nu toch wel iedereen denk ik dan. Na het secretariaat volgde mijn heimwee naar mijn held, het opleidingshoofd. Maar aangezien ik zei dat sommige dingen niet veranderen, was hij niet op zijn kantoor. Naar alle waarschijnlijkheid liep hij dus weer te sprinten door de gebouwen. Toch wel wat ontgoocheld liep ik weer naar buiten en zag zijn nieuwe auto staan, zoals gewoonlijk geparkeerd op een plaats waar ie niet hoorde (lees: parking van de algemene directeur) en keerde naar huis met een diploma en een idee over wat ik aanvang na 30 juni.

Do's and don'ts

2008-04-18T11:23:00.000+02:00

In Het Laatste Nieuws las ik vandaag een onderzoek, gedaan onder 3000 Britse mannen en vrouwen met als onderwerp afknappers tijdens de seks. En hier zat ik dan, gelovend dat kousen en lijfgeur al erg waren... Klein beetje naïef en absoluut niet zo moeilijk zo blijkt!

Vrouwen gruwelen van mannen die:

1 Een slechte lichaamsgeur hebben

Af en toe een scheutje Axe kan geen kwaad... Integendeel zelfs. Axe is nog altijd een afrodisiacum wat mij betreft. Dit én Armani Mania.

2 Scheten laten

Spuit de bus Axe hierna maar leeg, wil u nog in actie komen.

3 Te snel klaarkomen

Misschien wilde u eerst de keukentafel leegmaken én schoonmaken terwijl voor hem de spanning enkel groter werd? Hygiëne is belangrijk maar niet zó belangrijk.

4 Meteen na de daad in slaap vallen

Uit onderzoek is gebleken dat het volkomen normaal is dat mannen snel in slaap vallen na de 'daad'. Zij maken na het klaarkomen een bepaalde stof aan waardoor ze moe worden. Dus voor diegenen die dit zo'n ramp vonden... He can't help it.

5 Sokken dragen tijdens een vrijpartij

Waar gaat u naartoe? De tennisclub of naar bed?

6 Te lawaaierig zijn tijdens de seks

U heeft ook niet graag dat uw moeder komt binnenstormen omdat ze dacht dat er iemand schreeuwde van de pijn... laat staan de hond die denkt dat u zijn baasje naar het witte licht brengt.

7 Vuile onderbroeken dragen

So not done.

8 Naar bier, curry of kebab ruiken

Lijkt mij zelfs vrij onmogelijk, tenzij u een metroseksueel in huis heeft die al deze dingen links laat liggen. Maar een man zonder bier of kebab is volgens mij toch nog een rariteit.

9 Televisie kijken tijdens de seks

Misschien wil ie gewoon wat bijleren? En nee ik heb het hier niet over Megastructures op National Geo...

10 Hun bril niet afzetten

Als dat enigzins mogelijk is. You don't want him to be totally lost do you?

Mannen haten het als vrouwen:

1 Teveel lichaamshaar hebben

U bent geen natuurfervent? Hij ook niet. It works both ways.

2 Hun nagels knippen na de seks

What the deuce? Welke vrouw knipt haar nagels na de seks? Het is niet alsof ze net grondwerken gedaan heeft, toch?

3 Telefoneren of sms'en in bed

Totally addicted?

4 Praten tijdens het vrijen

Praatjes over de strijk of het wasmachine dat nog niet opstaat zijn uit den boze. Misschien gewoon even melden dat een wasmachine én seks wel te combineren zijn maar niet via het gesproken woord!

5 Hun nagels gebruiken tijdens de vrijpartij

Ze hebben jammer genoeg nog altijd een lage pijngrens...

6 Hun beenhaar niet bijhouden

Zie 1.

7 Hun huisdier in de slaapkamer laten

That's just sick.

8 Knuffelbeesten op het bed hebben

Fout! De enige knuffelbeer die er nodig is ligt dan al in bed.

9 Ruiken naar sigaretten, drank of look

Als hij niet naar café mag ruiken, waarom mag u dat dan wel?

10 Advies geven tijdens de seks

Er mag iets advies gegeven worden maar don't overdo it. U hoort toch ook niet graag dat u de auto niet al te best in de garage kan parkeren?

Ex-lover sin

2008-03-23T21:37:00.000+01:00

When I was reading the Cosmopolitan I found an interesting article about women who learned something from their exes. Some learned to break down a wall and opened up. Some learned to stray and take risks in life and some learned to not settle for anything else than wow. It’s like that great quote from SATC:

“Some are settling down, some settle and some refuse to settle for anything less than butterflies.’

I agree with the whole quote thingie, I refuse to settle for anything less than butterflies, hence the three years of singleness. But what is it that makes us so scared to chase the butterflies when they’re so obviously there?

We all know we can learn something from our exes. Still, here I am, clueless…

Because when I’ve come to think about it, I’ve been a great student. From the soccer guy, I learned to enjoy, well obviously, soccer. In a passive way that is. He made me open up to new things. From my gorgeous looking ex I learned to open up emotionally, I learned to talk. And also his passion for Asian cartoons and more ‘complicated’ movies was something he shared happily. Let's call it ‘movie snobbism’. At least we can say that they teached me how to interact with other cultures, intellectual, or not.

But there comes a time when you feel like you’ve learned enough. You tend to block out all the courses previously studied. No more soccer, Asian cartoons or intellectual movies. It’s all tennis, American Dad and chick flicks for now.
But most of all you intentionally forget to open up. Let’s call that my ultimate ex-lover sin. I closed a book, threw away the key and forgot where I hid it. But why is it that I resist so hard to be who I truly am? Memory loss or anxiety?

Why do some people have the power to get so close to the hidden key? But when it comes to Mr. Big, I tend to hide the key even more. He seems so close and yet so far away. Maybe we’re both too scared, too stubborn, too selfish, too much the same. But what does that mean? I tend to ask myself this question over and over again: ‘Just how dangerous is an open heart?’ Or an open book for that matter...

I get restless from thinking too much but when I listen to this one song I know I’m not the only one:

‘I just want back in your head, I’m not unfaithful but I’ll stray, when I get a little scared…’

The Hallmark Event

2008-02-10T21:42:00.000+01:00

It’s that time of the year again. Hallmark is preparing for the biggest holiday ever invented. Yes my friend, your assumption is right. Valentine is hitting the town! Chocolate, golden and even marzipan hearts are going over the counter. It’s almost… tacky. Did you smell the sarcasm in that one? If we’re all trying to resist this invented exposure of love, why do we find it that hard to witness this social obligatory event? Yes, because we’re alone. It’s easier to condemn something when you don’t get to participate. And this, I must say, applies to a lot of things. Dating a married guy, having a sexbuddy, hell even pre-marital sex (in a different era that is…). We all judge and it’s easier when you’re looking from the outside. But what do you do when you’re on the inside? Do you just go along with it because you have to or will you really stand out by refusing to go with the flow? No matter what, you'll be judged. People who go with the concept are corny, people who don’t cynical, lonely and even jealous. It’s like the one thing we’re not allowed to have an opinion on. Single women out there, declare your freedom and don’t be ashamed to stand up for yourself, even on the most loneliest day of the year.

België barst?

2007-12-13T21:45:00.000+01:00

Het zeventigste bericht verdient wel wat meer elan dus waarom geen politieke kwestie in de schijnwerper (zaklamp in mijn geval) zetten?

Vorige week (nvdr. journalist jammer genoeg niet up to date met de actualiteit...) stond in Humo (hét weekblad) een interview met 2 Burgemeesters uit de Brusselse rand. Beiden pleiten voor de eenheid van België, vóór de taalhoffelijkheid en als het even kan, voor een verbod van De Gordel op hun grondgebied. Samengevat in één zin blijkt al snel dat er tegenstrijdigheden in het spel zijn.

Kwestie 1: De Gordel. De burgemeesters zien De Gordel als een provocatie. Een van de twee geïnterviewden beweert zich meer Vlaming dan Waal te voelen, is tégen de splitsing van België als dit betekent dat zijn gemeente dan in een Onafhankelijk Vlaanderen terecht komt maar hij wil wel geen gordel op zijn grondgebied. Wie wil deze 'nationalistische' burgervader beschermen? Zichzelf of zijn burgers? Un loup dans la bergerie noemen ze zoiets volgens Waalse normen.

Kwestie 2: de taalhoffelijkheid. Vlamingen zijn volgens mij al taalhoffelijk genoeg. Wij vertikken het niet om op Waals grondgebied een mondje Frans te spreken. Toegegeven, er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen op de regel. De meerderheid onder ons probeert, doet moeite. Dat was iets wat bij de Walen vroeger niet altijd het geval was. Maar als ik tijdens mijn weekendwerk aan de kassa zit, dan merk ik dat ook zíj proberen. Zelfs mijn Italiaanse, in Luik opgegroeide nonkel, doet zijn best om Nederlands te spreken. Meer nog, hij doet er zelfs een Truiens dialect bovenop. Metske wordt dan mesjke en andere hilariteiten. Maar ik ben er fier op.
Er is slechts één groep waar ik me aan stoor, namelijk de Duitstalige gemeenschap. Zij vertikken het dus om het ook maar enigszins te doen lijken alsof ze willen proberen. Het is niet omdat hun taal zo aanleunt bij de onze dat Duits opeens geen verrassingen meer voor mij inhoudt. Jammer maar helaas. Zelfs de talrijke allochtonen uit mijn gemeente zijn op dat vlak onze Duitstalige landgenoten een stap voor. Sommigen voeden zelfs hun kinderen op in vlekkeloos Nederlands.

Waar zal de Duitstalige gemeenschap trouwens bijhoren als het ooit tot een splitsing zou komen? Weeral een politieke kwestie die het discussiëren waard is.
Helaas, voor diegenen die de naam van Tom Boonen's nieuwe lief kennen, zal de discussie vrij zinloos lijken. Voor een of andere Humolezer van ondergeschikt niveau behoren zij immers tot de domme Vlamingen. Sinds wanneer is het lezen van Story of Dag Allemaal ondermaats? CEO's om maar iets op te noemen, hebben nog altijd de vrije keuze om hun vorm van ontspanning te kiezen dacht ik dan. Of misschien gaat het hier wel om een huisvrouw die graag op de hoogte blijft van de nieuwste roddels in showbizzland maar ook zij zal ongetwijfeld andere boeiende dingen te vertellen hebben. Vooroordelen noemen ze dat dan. Ik durf er mijn geld op verwedden dat die, zichzelf zo hoog plaatsende lezer, in de wachtzaal zelf ook geniet van een Story. Is ie daarom dom? Nee.

Zij die wel dom zijn, zijn diegenen die in de klas beginnen te lachen als de GSM van de prof rinkelt. Shit happens. But will shit happen to Belgium? I mean seriously??

Out of my mind

2007-12-04T20:37:00.000+01:00

No matter which way you go
No matter which way you stay
You’re out of my mind
Out of my mind

And out of my life. Thing is: which one is it that I find worse? The fact that you’re NOT ouf of my mind or the fact that you’re out of my life?

It sure as hell is easier now that you’re gone. Opting for number one… Sorry baby, the anger isn’t over yet, although I want it to be.

And then there’s the other you. The you I also want out of my mind and out of my life. But the life part isn’t an option. So I try my best to keep you out of my mind but you don’t stop, you don’t fade. You keep following me in my dreams. You force me… You force my unconscious to ask questions, to think (even more), to not stop thinking about you. But I want to… Get out of my dreams, even get the hell out of my care. Pretty please.

She had nothing left in her what waited to be said, just a vague unspoken desire that everything would become different. Eventually the dust has to settle.

De tijd stond stil

2007-10-15T15:01:00.000+02:00

Ik kan het niet alleen
Ik weet niet of je het inziet
Dit gaat nergens heen.
We praten alles stuk
Zonder inzicht, zonder
uitzicht, op geluk
Wat ik op handen heb gedragen
glipt door m’n vingers weg

De tijd staat stil
Er verandert niks
als jij dat niet wil
De tijd staat stil
En ik vecht voor jou
als je vecht voor mij
Voor ons samen

Ik moet jou niet vertellen
welke weg je hebt te gaan
Dit heeft veel te lang geduurd
Ik kan niet stil blijven staan
‘t Is de hoogste tijd
om te kiezen zonder angst
en zonder spijt
Laat ons vechten, laat ons vrijen,
maar zeg waar het op staat.

Gaan we samen door en
heeft het zin
Wil je vechten
voor een nieuw begin
Zeg me wat je voelt

Vechten voor ons samen
Vechten voor ons allebei

Laat me niet in de steek hier

De tijd staat stil, of liever, heeft stilgestaan. Time to move on. Goodbye.

Addiction

2007-10-10T16:10:00.000+02:00

In the hospital, we see addiction every day. It's shocking how many kinds of addiction exist. It would be too easy if it were just drugs and booze and cigarettes. I think the hardest part of kicking a habit is wanting to kick it. I mean, we get addicted for a reason, right? Often, too often, things that start out as just a normal part of your life at some point cross the line to obsessive, compulsive, out of control. It's the high we're chasing, the high that makes everything else fade away. The thing about addiction is: it never ends well. Because eventually, whatever it is that gets us high, stops feeling good, starts to hurt.
Still, they say you don’t kick the habit until you hit rock bottom, but how do you know when you’re there? Because no matter how badly a thing is hurting us, sometimes letting it go hurts even worse...

Wiskunde

2007-09-03T21:56:00.000+02:00

Nee, zo stoer hoeft niet, tenslotte
moet ik het nu weer allemaal zelf doen. Ik trek mij af.
Het lijkt wel een hele bewerking, een
aftrekking inderdaad, ik trek mij af
van wat ik was met jou,
ik hou alleen mezelf over.

~Herman de Coninck

Hard kaftend in het winkeltje van m'n tante kwam ik dit gedicht tegen op een boek. Op het eerste zicht vrij provocerend, bij nader inzien gewoon prachtig. Neen, ik ben niet iemand die last heeft van liefdesverdriet, gewoon een aanbidster van het gedicht en van 'hem'. En neen, niet Hermand de Coninck.

Spannende tijden

2007-08-31T11:12:00.000+02:00

So what's new pussycat?? Hmm, zeer weinig om niet te zeggen niets. Spannende momenten beleefd om 1u op een dinsdagnacht in Sint-Truiden. Jawel u leest het goed, in Sint-Truiden... Sounds weird, I know. Anyway, met zen vijven op zoek naar een frituur die op dat nachtelijke uur open was, was een hele klus. Van frituur naar frituur om toch telkens met een beteuterd gezicht elkaar aan te kijken. Stel u dat voor, 5 meisjes van 21 die geen frietjes krijgen. Jammer toch? Dus dan maar met de auto naar verdere oorden, ware het niet dat we onderweg nog voorzien werden van spektakel. De wagen voor ons wilde namelijk racen. Mijn co-pilote was zo vriendelijk om hen van antwoord te dienen door ook op de 4 pinkers te duwen (richtingsaanwijzers in het mooi Nederlands, clignoteurs op ze boerenbuitens). Voor Eva is dan ook geen uitdaging teveel dus het gaspedaal werd ingeduwd... zij het niet genoeg aangezien mijn autootje over vrij weinig PK beschikt (denk ik dan, misschien ligt het gewoon aan de piloot... wie zal het zeggen). De jonge heren in de Ford Focus voor mij reden dan maar een rondje op de parking van het station om mij een voorsprong te verschaffen. Zo geschiedde... Na 5 minuten door het stad rijden werd zelfs ik het ook beu en veranderde de spanning in angst want ze volgden ons nog steeds. Na het stoppen aan de auto van een van de andere 4, stopten ze langs ons, draaiden ze à la marginale hun raampje naar beneden zeiden ze iets onverstaanbaars (waarschijnlijk iets van jullie zijn sexy, waarvoor dank aan Mike die alle onverstaanbare dingen vertaald naar uitlatingen van sexyheid). En toen reden ze weer weg... tja spijtig dat ik niets onverstaanbaars kon terugroepen...

Roger

2007-08-16T20:47:00.000+02:00

Vatbaar als ik ben voor verslavingen heb ik er weer eentje bijgekweekt. Ik vertelde eerder al over American Dad. Enneuh het blijft zalig, zelfs na seizoen 1 al 3 keer gezien te hebben ofzo... Vandaar een klein filmpje...

Past two months

2007-07-29T18:22:00.000+02:00

Staring at a blank page before me I remember the last couple of months, even the last couple of years. Years of beauty, fantasies, journals, articles, great teachers, and yeah off course... boys.
I'm finally graduated, -finally is not to be understood as in after several tries I finally got there-. Twenty-one, graduated, single, and so on... Beginning to think that I'm way off the subject here, since the reason I started this blog was to give an update on the last two months. Should stop to write down everything I say...
But here it goes.

Graduation, yeah yeah, you already know. Chiro. 10 beautiful days with 6 beautiful girls. Best days of the year if I must say so.
But what did I learn in those months?

Wisdoms gained?

A circle is round and has no end and I'm in the fucking middle of it, no escape possible whatsoever. The thought that this feeling will always come back is kinda, well yeah, killing me.

Most happy experience?

The usual, camp (non-concentration that is). I love it, most ardently.

New series/movies/cartoons discovered?

Aside from the old favorites (The Godfather, Heat, Jeux d'enfants, Kiss Kiss Bang Bang, The Usual suspects, The Boondock Saints...) I fell for the charms of Mister Darcy, a handsome, manly, British chap and arrogant as hell. For those who are interested, you can see him in Pride and Prejudice. I know, it's sooo cliché but even I am just a girl.

New series... Hmm Ugly Betty because there's an ugly duckling in all of us. At some point we all feel insecure about ourselves. Love the gay guy, the blond slut, the bitch and off course the boss Daniel.

Cartoons... American Dad rules big time! Klaus and Roger are the best... And I know that the timing of discovery is situated a long time after the beginning of the show but I'm kinda slow at some points. Those who know me will probably start to smile at reading the previous sentence I guess. Those who don't get it, it's just a joke referring to all the waiting and the little risks I dare to take.

What about the boys?

Yeah, what about them? I sure as hell don't know. Or maybe I do, or not. Wait a minute, I do but that's simply not enough. -sigh- I hate falling for him... so damn much.

So this was the update, I'll try to write some more now that I still have two months of vacation.

Oh yeah, most importantly, 3 more years in Leuven... Loving it!

Twee

2007-06-15T00:32:00.000+02:00

Destijds in kinderspelletjes kon je bijvoorbeeld
als je veter was losgeraakt
gewoon 'twee' zeggen, en dan stond
je even buitenspel, niemand mocht
je dan nog aanraken.

Voor jou had dat moeten blijven gelden
Dat je 'twee' zei, 'ik ben even mijn vader kwijt'
en dat die laatste dagen dan niet
meer hoefden mee te tellen.

Of dat hij ipv te sterven
gewoon verstoppertje speelde
en dat je hem nog steeds
niet gevonden had.

H. De Coninck (licht bewerkte versie)

Voor m'n niet bloedgebonden tweelingzus opdat het verdriet ook maar een fractie verminderen zou.

Blog update

2007-06-15T00:19:00.000+02:00

Zoals ze in de Milo voor alles een update hebben komt er hier ook een blog update. Morgen (of moet ik al vandaag zeggen) is mijn laatste dag op de redactie. Zalige tijden beleefd daar aan mijn bureautje, voor mijn iMac, langs het raampje.

- Gesprekken over seks met 45-plussers gevolgd
- Blonde pruiken gepast gevolgd door de commentaar van onze lifestyle redactrice dat haar man zich graag als man verkleed (misschien toch eens checken of hier niet meer achter zit, maar ja ze zaten ooit bij de scouts, dat verklaart al veel)
- Gegeil op bekende 45-plussers
- Frustraties om Leen Demaré en nieuwe weekbladqueen Goedele
- Gegeil op onze IT'er die samen met de andere stagiaire omgedoopt werd tot'spierbundel'
- Hopeloos verloren gereden in Brussel en er toch nog in geslaagd om A'pen opnieuw te bereiken
- Geleerd dat 45-plussers vaak nog gekker zijn dan twintigers
- Gevoeld en beleefd dat Sanoma mijn ding is
- Mijn hart verloren aan de redactie en aan A'pen
- Magnums, pralines, Chiquita Smoothies, Vitaline Ice T en dergelijke geproefd
- Lifestylestuff gekregen
- 13 boeken rijker geworden
- supercoole scheldwoorden geleerd van onze Nederlandse vormgeefster, tuthola en lellebel verdien hierbij een plaatsje in het woordenboek van coole scheldwoorden
- 'Oh loopt je periode ten einde? Nou, ik dacht dat jij hier altijd zou zitten'
- enzoverder

Maar natuurlijk geeft u daar geen zier om, wat u boeit is natuurlijk de vraag: is ze nu al dan niet een lifestylebitch geworden?

Wel toegegeven, ik hou er best wel van om naar allerhande persconferenties te gaan van cosmetica, verzorging, culistuff enzoverder. Ook de producties zijn leuk. Dus ja, ik ben een lifestylebitch geworden (heb ik trouwens al vermeld dat ik al met die hoge hakken kan lopen (nee, niet wandelen, kon ik natuurlijk al geruime tijd maar lopen met snelheid dus).

Ik ga het missen daar op de redactie... Maar I'll be back, volgend jaar wacht A'pen me op; Lessius here I come!

Ode aan het oranje!

2007-06-01T11:50:00.000+02:00

Gooi een van uw dagelijkse koffies over uw toetsenbord. Bijna was het zover, ware het niet dat ik blijkbaar te goede reflexen heb. Voor die ene keer dat ik ze niet nodig heb, gaan ze eens optreden. Ironic, again.
Anyway de koffie was niet nodig gezien er andere problemen waren waardoor hij van zijn bureau naar ons mocht afdalen. The truth is orange zeggen de aspi's vaak. En ja ode aan het oranje all the way. Want oranje staat hem, oranje staat hem zelfs heel goed (zeker met die ruige ongeschoren look). Het zou natuurlijk nog beter staan bij men thuis op de vloer. Haha, who am I kidding? He's just beautiful eyecandy...

Ja mysterieuze commentator, trouwe lezer en supporter. Ik ben nog steeds benieuwd...

Over leven en vergeten en oh ja de mysterieuze commentator

2007-05-30T14:53:00.000+02:00

'Ah das zoiets als de vogelgriep, da verspreidt zich ook zonder remedie?' aldus een vriendin van mij. Hmm zonder remedie zou ik nu niet zeggen. Misschien bestaat die wel onder de vorm van vergeten. Aangroeiende dementie is dus zeker niets om negatief over te zijn. Het feit dat u ook de leuke momenten vergeet des te meer. Misschien word ik beter wetenschapper in de plaats van journalist. De vergeetpil zal net zo succesvol worden als viagra. Met het verschil dan dat mijn pil door alle leeftijdscategorieën genomen kan worden, in tegenstelling tot viagra. Nu, viagra kan natuurlijk ook door iedereen genomen worden maar niet iedereen heeft het nodig. Die vergeetpil is momenteel een zeer groot gat in de markt. Iedereen heeft problemen, iedereen wil ze vergeten. Iedereen. Toegeven dat u helemaal geen problemen heeft betekent gewoon dat u niet leeft... Aan het werk dus... Of zouden we geen leven meer hebben zonder die problemen?

Wat ik nog niet wil vergeten is het volgende. Hij of zij die reageerde op bericht n°51 gelieve u aan de balie te melden (zijnde een comment op dit bericht). U lijkt mij zeer interessante denkwijzes te hebben...

Passion

2007-05-28T15:02:00.000+02:00

Wat doet u als u ziek bent? Juist. Ganse dagen in bed liggen, boeken verslinden, series bekijken en meer van dat. Vroeger was ik een van de vele Buffy the vampire slayer verslaafde. Toegegeven, meer voor Angel dan voor het verhaal natuurlijk. En hoe kinderlijk en onrealistisch het geheel kan zijn, toch ontdekte ik vandaag een grote waarheid in een van de voice-overs. Nagels met koppen slaan noemen ze zoiets denk ik.

Passion... it lies in all of us. Sleeping, waiting, and though unwanted, unbidden, it will stir, open its jaws... and howl.

Passion... is born... And though uninvited, unwelcome, unwanted... like a cancer... it takes root. It festers... it bleeds... it scabs... only to rupture.

It speaks to us, guides us; passion rules us all. And we obey. What other choice do we have?

Passion is the source of our finest moments. The joy of love, the clarity of hatred, and the ecstasy of grief.

It hurts sometimes more than we can bear. If we could live without passion, maybe we'd know some kind of peace. But we would be hollow. Empty rooms, shuttered and dark. Without passion, we'd be truly dead.

Plus que ma propre vie

2007-05-24T16:19:00.000+02:00

Parce que le français est une langue très belle
Parce que je l'aime bien parler
Parce que tout résonne plus beau en français
Parce que l'année prochaine le français sera la discipline principale à mon école à Anvers
Mais surtout parce que mon film préféré est un film français.

Jeux d'enfants est un conte de fées moderne. Un conte de fées moderne tres spécial pour être un peu plus précise. Les deux personnages commencent leurs affaire quand ils sont à l'école primaire. Dans ce film il s'agit d'un jeu 'Cap ou pas cap?' dont Sophie et Julien ont défini les règles. Le jeu défini leurs vie. Le jeu fait des bribes. Ils sont les arbitres et souvent les victimes.
Ils apprennent qu'ils ont besoin d'une vie entière pour se dire 'je t'aime'. Avant, ce n'était pas tres clair s'il s'agit d'un jeu ou de sincérité. Ils jouent ou ils s'aiment? La réponse est presque évident. Le jeu, l'amour? L'amour, le jeu? C'est seulement une spirale d'embrouillement dans un jeu dont il y a une seule vérité. C'est mieux et plus simple d'être amis. La vie passe, le jeu reste, de temps en temps plus intense, comme la passion. Chaque fois qu'ils disent 'cap' ils se disent 'je t'aime plus que ma propre vie'. Parce que la question 'tu m'aimes?' est une question à laquelle ils n'osent pas répondre...

Fucked inside out!

2007-05-24T10:54:00.000+02:00

You wanna get fucked inside out? You really do? Maybe. If possible write sex zegt de PJ dan... Wat is er mis met de wereld. Ze zingen erover, ze praten erover -al dan niet in een taboesfeer-, ze kijken ernaar. (Let op de subtiele referentie naar ze... bedoel ik hier iets mee??) We kunnen tegenwoordig mensen indelen in twee categorieën, zij die te veel seks hebben en zij die te weinig seks hebben. De overseksten en de onderseksten. Hell, what do I know... Misschien was Hitlers benaming Ubermensch en Untermensch wel op die manier bedoeld. Een groot denker, een groot uitvoerder, een groot sadist... Maar ook hij was dus al met seks bezig. Can't blame the guy. In welke categorie ik me bevind laat ik in het midden. über of unter? For me to know, for you to find out. En dat zal u snel geweten hebben. Nu, ik draai om de pot, zo blijkt. Altijd goed in geweest; zal ook altijd zo blijven. Heel af en toe to the point. En ook dat zal u geweten hebben. Dus bij de volgende vraag of het wel degelijk inside out moet zijn zal ik spontaan antwoorden: nee dank u, inside alleen is ook ok! En voor zij die denken dat ik stilaan een Hitler obsessie ontwikkel, dan zal ik u moeten ontgoochelen. It's not because I like the movie, that I like the guy!

I promised myself...

2007-05-22T11:38:00.000+02:00

I promised myself. I promised myself not to think about it, not to care, not to give a shit, not to let it reign my life. And then there is that someone who would tell me that promises are made to be broken. Why else would we make them? So, yes. Even I make promises I can't keep. Even I break promises. We're all human aren't we? And we tend to overthink. Rational thoughts rule the world, my world. So here it goes: Dilemma nr. ... : How long can you keep someone out of your life? Especially if you know that person on the 31d of May for two years. Two whole years in which you shared almost everything. Is it worth to end such a friendship? Maybe it is, even if the phrase 'Don't wanna see you anymore' hasn't even been pronounced but it has been thought off. What do you do if that person hurt you that much? Go on without them or leave all things behind and start over? Again.
Too damn hard. Well, whatever it's not up to me anymore... it's up to you.

Voila, hopelijk een van de laatste staaltjes zelfbeklag die u hier zal vinden. Op naar leuke thema's zoals die leuke IT'er die hier af en toe de collega's uit de nood moet helpen. Jammer genoeg ben ik er niet meer in geslaagd mijn pc te laten crashen. iMacs zijn duidelijk betere kwaliteit dan Microsoft rommel, aangezien ik er steevast in slaag mijn pc thuis wél te laten crashen. Isn't that ironic. Andere manieren vinden dan maar... Bij deze... tips zijn altijd welkom aan dit adres! En snel wat. Laat die kleine, doch goed gevulde hersenen eens werken en bedenk een manier om deze zwartharige adonis aan mijn iMac te krijgen. Schneller, schneller... Daar zijn ze weer, die leuke Duitse woordjes. Zoals den Alex ons al zei, Duits klinkt al snel zeer bedreigend. And I like it. Hoewel, niet elke Duitse zin kan me bekoren. Zo is er die befaamde 'Ich habe es nicht gewusst!'. Right, maak dat een ander wijs...

Eva verkent Antwerpen centrum en voiture

2007-05-05T00:12:00.000+02:00

En dat zal ze geweten hebben. Natuurlijk was het niet de eerste keer dat ze met de auto door 't stad toerde, helaas al de derde keer en ze raakt er nog steeds niet uit wijs. U ziet het, Antwerpen doet me geen goed, ik begin al pretentieus te worden door over mezelf in derde persoon te praten. Maar goed... Antwerpen centrum dus... Na wat over en weer gesein met een vriendin was ik bijna in haar buurt zodat ik haar kon oppikken. Let wel, ik zeg bijna... Na het zoveelste telefoontje besloot ik me aan de kant te zetten om even te bellen ware het niet dat ik meteen 'aangemaand' werd door de politie om daar te vertrekken. Vriendin in de buurt, ik helaas niet meer. Rondje rond de blok dus. Bij het stilstaan voor een oneindig lang durend rood licht opnieuw telefoon: 'Waar zit ge?'. Te laat gezien dat diezelfde politiewagen net voor me reed. 'Ik moet afleggen, de politie staat voor mij.' Helaas te laat... Die -oh ik voel mezelf zo ongelofelijk knap in politieuniform- zak van een agent gebaarde me mijn raampje naar beneden te draaien. Eén druk op de knop volstond. 'Volgt u ons mevrouw!' Euh... Braaf als ik ben volg ik, om midden op straat die vriendin dan toch nog te vinden. Zij springt dan nog eens in de auto, mooi in het zicht van die leuke agenten. Even later komt de agent naar me toe. Allerlei papieren worden hem overhandigd, zij het halvelings door die vriendin die zich wat kalmer wist te houden dan mij. Een pv'tje voor Eva... 'En waarom is dat nu?' 'We hebben je daar aangemaand om door te rijden en nu sta je achter ons en u bent aan het bellen, vind je dat er nu zelf niet over mevrouw?' Keep your cool Eva... De manier waarop ie het zei, gelijktijdig met het afnemen van zijn té stoere zonnebril, impliceerde dat hij er geen enkel probleem mee had als ik stilstaand telefoneerde achter eender welke wagen dan ook. 'Dus als ik achter iemand anders stond, dan mocht ik wel bellen?' Hmm wegens de kans op smaad aan de politie of dergelijke onzin werd dat zinnetje enkel binnensmonds gezegd. Ook '100 euro, vind u dat er niet een beetje ove meneer?' hield ik maar voor mezelf. Die stage toch, ze kostte me al 115 euro aan boetes. Jammer...

Bericht n°51

2007-05-02T12:57:00.000+02:00

Jaja, hier zitten we weer, netjes voor de iMac, tijdens de fruitpauze van de dag. Het is enorm verwonderlijk om te zien hoe iemands mood kan omslaan. Gisteren nog niet om aan te zien, laat staan om aan te spreken. Vandaag dan weer stralend in het niet roze noch fuchsia t-shirt (aldus een collega). Things & Times change I guess. En daarvoor moet ik wel iemand bedanken, dus bij deze... merci om er altijd voor me te zijn, je weet wel wie je bent... Toch zalig zo'n morgen waarop de zon je kamer binnenschijnt of die leuke muziek op je iPod die je dag meteen een stuk beter maakt. Ooh die lenteochtenden toch... Genoeg van dat melig gedoe. Tijd voor serieuze dingen. Als ik nu eens serieuze dingen had om te melden... helaas pindakaas of toch maar niet. Even zorgeloos zijn is zalig... Btw heb ik al verteld over de twee nieuwe liefdes in mijn leven? Stan & Staf heten ze, twee kleine vinnige visjes als kadootje! The best is yet to come...

You're my penis fish...

2007-04-29T21:57:00.000+02:00

Hmm for those of you who don't watch Grey's Anatomy this title must seem a bit odd. But you'll get the hang of it once you've finished this. When one person feels attracted to another person who doesn't feel the same way, heartache looks the other one in the face. But no worries, you might think, just take some distance, try to act normal and move on. But what if the distance isn't yours to decide? You're close friends and even looking that person in the eye is painful. The smallest thing to be said is a match to light another fire. Fire to be understood in two different ways that is... Moments can heat things up, emotions get even more profound. But there is also the opposite. The smallest thing to be said can cause a fire, a big unwanted, bad fucking fire. Fights. We all know them, we all have them. And if you're like me they are there to stay. Being stubborn isn't easy but it's just a way of coping. Taking distance is the best way to move on but it has to come from both ways. It doesn't work when the other one doesn't know about the way you feel or still acts normal. And that's why the expression 'you're my penis fish' is that apposite. Two best friends, one says: 'you're my penis fish...' The other one: 'you don't have a penis, so why am I the fish?' 'Because you crawled inside, leached at me and eat at my organs.' That's why and just because it hurts...

Over bloeddrukverhogende dokters en tweewekelijkse seks

2007-04-11T13:10:00.000+02:00

Zo een dagje op de redactie heeft soms veel onverwachte wendingen. Mensen die verwachtensvol opkijken bij het horen van het woordje seks en dan weer achter hun pc wegzinken, mensen die bij de vraag of tweewekelijkse seks geïnterpreteerd wordt als zijnde 1 maal seks per 2 weken zeer snel melden dat twee maal seks per week te veel is, mensen die fantaseren over hun huisdokter en waardoor ook hun bloeddruk stijgt... Je ziet het hier allemaal... of gaat het hier om een en dezelfde persoon? En nee het ben ik niet. Ik kijk slechts op omwille van de reacties... Lachen, gieren, brullen...
Hoewel het niet altijd rozegeur en maneschijn is... Te vaak zit ik met mijn vingers te draaien omdat ik blijkbaar te snel werk. Maakt da mee, een Antwerpenaar die tegen een Limburger zegt dat ie te snel is... ik vraag me al af hoe ik uit deze drie maanden stage kom. Beautyqueen and fashionista ten top of mijn ouwe getrouwe zelf? Meer informatie volgt op 15 juni 2007 in een extra nieuwsflash... Ondertussen hou ik u verder op de hoogte van deze transformatie. Ik heb alvast een scoop: Eva heeft hoge hakken gekocht... ooooo....

Just Friends - Amy Winehouse

2007-04-08T17:32:00.000+02:00

When will we get the time to be just friends
It’s never safe for us, not even in the evening
‘cos I’ve been drinking
Not in the morning where your shit works
It’s always dangerous when everybody’s sleeping
And I've been thinking
Can we be alone?

And no I'm not ashamed but the guilt will kill you
If she don’t first
I’ll never love you like her
Though we need to find the time
To just do this shit together
For it gets worse
I wanna touch you
But that just hurts

When will we get the time to be just just friends?

Just friends

Update

2007-03-25T12:52:00.000+02:00

Hier zitten we dan... twee weken verder... het opstaan is nog steeds zwaar, het slapen gaan veel minder. Eva slaapt namelijk waar ze zit, staat, ligt, hangt... Leuke eigenschap toch? Het werk wordt steeds leuker, ik zal ze daar gaan missen bij de Milo, na deze drie maanden zonder vakantie (vakantie is voor losers zo blijkt ;)) Alle dagen valt er wel een woord over seks (de Jeremy Irons moet maar iets in mijn oor zeggen en ik zen der, aldus een collega) Hmm ja en dan dacht ik dat alleen tieners of twintigers zo dachten. Niet dus. Zo wordt een verkeerde mood (lees: tornado) vaak toegeschreven aan het gebrek aan seks ofwel aan het hebben van slechte seks. Wat is nu het ergste? Er geen hebben of er wel hebben maar onbevredigende? Ik zou voor het laatste gaan. Misschien is er simpelweg geen spanning en geloof mij, die spanning is nodig. De aantrekkingskracht die daaruit voortkomt is hét. Maar kom, genoeg over seks. Het is uiteindelijk iets voor de massa :D Right Eva, dream on...
Voorts niks nieuws onder de zon, buiten dan mijn daguitstappen nr Brussel, Antwerpen en andere met de camionettes of de mooie peugeot van sanoma. Zalig toch zo'n rijbewijs en zo'n stageplaats. Alles voor dé Milo...

Live on stage

2007-03-14T13:16:00.000+01:00

Ik heb alweer een hele tijd niet meer gepost dus wordt het tijd om daar verandering in te brengen. Achter mijn IMac en voor mijn sandwiches (of was het nu voor mijn IMac en achter mijn sandwiches) op een vreemde plaats. Een plaats waar ze denken dat ik Turks ben (en nee nu heb ik het niet over de redactie, maar over de inwoners). Turks zei u? Wel ja, aangesproken met de mooie woorden 'U heeft mooie benen' trokken ze mijn aandacht. Hmm right dacht ik bij mezelf en ik liep verstandig door, daarna hoorde ik de woorden 'U bent zeker Turkse?' door de straat galmen. Blijven doorwandelen Eva dacht ik bij mezelf. Straks heb ik naast het beginnende alcoholstigma ook nog last van een turkstigma. Hoewel dit woord dan zal moeten uitgevonden worden. Bij deze stuur ik de gegevens alvast door naar de Van Dale, turkstigma: het etiket dat anderen je opkleven omwille van je zwarte haren en...??? Ja op wat baseerden ze zich eigenlijk? Ik heb zwart haar, groen-bruine ogen en ja daar blijft.... Excuseer telefoon :). ja daar blijft het dan ook bij dacht ik zo. Maar ja ik ben al eerder versleten voor iemand met een andere nationaliteit. Mijn naam zou een Italiaanse roots vooropstellen maar helaas, Spaans dan? Nee, ook niet. Roemeens werd ook al eens aangehaald door de slimme jongens van de jeugdbeweging, of in het bijzonder door jongeheer Derwael. Zo ben ik vermoedelijk hoofd van de Roemeens maffia en zou dé James Bond van de chiro mij moeten ontmaskeren. Nu ja, die James Bond laat op zich wachten. Echt ver is hij nog niet geraakt, hoewel hij daar best wel de capaciteiten/vereisten voor heeft. Als u zich dan nog bedenkt dat die James Bond door mij ook vaak vergeleken wordt met Hitler begint u zich al helemaal de vraag te stellen of hem dan simpelweg het lef ontbreekt? Gezien diens cv en mijn voorliefde voor Hitler (ehum ehum) kan het geen probleem zijn. ik kan u alvast de scoop geven dat de ontmaskering misschien toch niet zo lang zal duren... Ja, ik weet het, ik spreek weer in raadseltjes, maar zo kent u mij wel. En die raadseltjes hebben zo ook hun charmes denk ik dan.

Voila de middagpauze is alweer voorbij en dan is het best wel grappig om te zien hoe ik van het onderwerp Turkse naar het onderwerp James Bond ga. Mooi toch, die geweldige hersenspinsels van mij...

Foute boel

2007-03-11T20:11:00.000+01:00

Het leidingsweekend staat altijd garant voor een stevige dosis vergadervermogen, nieuwe ontdekkingen, foute muziekquizjes, enzoverder. Lijkt leuk zegt u? Toch niet, het is helemaal niet leuk, het is gewoon geweldig. Een korte samenvatting (of zie foto):

Dingen die ik rijker ben:

- een aantal blauwe plekken (waarvoor dank aan Kris en Mike)

- een al dan niet verstuikte voet (gelukkig speelt hij mij niet altijd parten)

- naar alle waarschijnlijkheid een alcoholstigma

- nieuwe inzichten wat betreft leiders

- een vrijkaart voor ambidance fuifding dankzij het winnen van de muziekquiz

- het inzicht dat wodka ook door middel van een tampon gedronken kan worden (jaja...)

Dingen die ik helaas kwijt ben:

- een vol zakje kinderchocolade bon bons

- een volledig pak melo cakes

MAAR het is bewezen dat chocolade de hersenen enkel stimuleert!

Met andere woorden, leidingsweekend rulede temenes (om effe joentotaal te gebruiken)

Something to spoil your appetite

2007-03-04T22:56:00.000+01:00

Ik kom af en toe bij McDonald’s of Quick. Maar net genoeg om te beseffen dat al dat lekkers genoeg calorieën bevat om me een hele week gaande te houden. Maar het is zo lekker meneer. Natuurlijk zal ik niet de eerste en zeker niet de laatste zijn die dit opmerkt. Zo ook ene Eric Schlosser, de auteur van het boek Fast Food Nation. Schlosser opent zijn boek met cijfers waarvan ieders mond wellicht even openvalt. McDonald’s heeft maar liefst 28.000 restaurants, verspreid over de hele wereld. Daarnaast is de keten de grootse inkoper van vlees en aardappelen en het is een van de grootste distributeurs van speelgoed. U weet wel waarover het hier gaat. Stel u even voor: u staat aan de kassa, klaar om uw bestelling door te geven. De kleine nozem van het koppel dat langs u staat ligt al tien minuten lang onafgebroken op de grond te krijsen. Het arme schaap krijgt geen Happy Meal van mama en papa want er zit toch enkel maar prul in die doosjes waarvan de helft toch niet opgegeten wordt. U ergert zich meer en meer aan dat kleine joch en maakt alvast grote ogen naar de omstaanders die hoorbaar zuchten. Uiteindelijk zeggen de ouders toe, om verdere schande te vermijden en de uk is plots stil. De moeder buigt het hoofd neer want haar lieftallig kind heeft alweer een prulletje van een speelgoed waarmee hij slechts het komende halfuur stil is. Daarna verdwijnt het ergens tussen andere rommel. U ziet het voor zich? Mooi zo.

Schlosser analyseert de fastfoodindustrie in de Verenigde Staten. Met verrassende gegevens als gevolg. Wist u bijvoorbeeld dat frieten die niet in rundervet gebakken worden maar in plantaardige olie, toch nog een rundsmaak meekrijgen dankzij de smaak- en geurindustrie. Een tweede leuk gegeven is dat hamburgers koeienstront bevatten. Wat zegt u, u heeft plots geen zin meer in een hamburger? Maakt u zich vooral geen zorgen, slechts in een op de zoveel gevallen gaat het mis. Bij het verwijderen van de ingewanden van de runderen kan de inhoud ervan vermengd worden met het verhakte vlees. Lekker toch. Het moest u maar net overkomen.

Verder brengt Schlosser de sociale en maatschappelijke wantoestanden aan het licht. De journalist verwijt de fastfoodindustrie de toenemende vetzucht van tegenwoordig. Volgens de Amerikaan richten de ketens zich vooral op mensen met lage inkomens. De eurodeals zoals ze hier in België heten hebben alvast genoeg aantrek. En ook het feit dat de ketens doorlopend open zijn, is verleidend genoeg om om drie uur in de namiddag even binnen te springen en een lekkere Big Mac binnen te werken. Cheeseburgers à volonté aan de schappelijke prijs van slechts een euro.

Wat het maatschappelijke aspect betreft bespreekt Schlosser de onmenselijke werkomstandigheden. U kan het best vergelijken met de lageloonlanden. Mexicaanse arbeiders vinden hun weg naar de Amerikaanse ketens waar ze vaak het slachtoffer worden van ongelukken want de arme stakkers kennen te weinig of zelfs geen Engels om de veiligheidsvoorschriften te kunnen lezen, laat staan dat ze hun rechten en plichten kennen.

Als u denkt dat dat de enige minpunten zijn aan deze miljoenen dollar industrie dan denkt u best twee maal na. Zeker als u weet dat de Amerikaanse overheid geen maatregelen kan treffen om slecht vlees van de markt te halen. De bedrijven kunnen tot mijn en uw grote spijt niet gedwongen worden om het vlees terug te roepen. De overheid ten tijde van president Bill Clinton had dit in de mot en wilde hier verandering in brengen maar helaas werd ze hierin verhinderd door de vleesindustrie.

U bent nog steeds niet van uw stoel gevallen? Wel hierdoor misschien wel. In een staat zoals Texas is het verboden om slechte dingen over landbouwproducten te vertellen. Zo werd de first lady van de Afro-Amerikanen, talkshowpresentatrice Oprah Winfrey, vervolgd omdat ze een programma maakte over de risico’s van vlees in Amerika.

U ziet het, de macht van de fastfoodketens in de Verenigde Staten is enorm. McDonald’s heeft bijvoorbeeld zesenveertig miljoen klanten per dag. Eén op acht Amerikanen heeft al eens in deze burgerketen gewerkt. Zo kreeg zelfs het ontstaan van grote ketens zoals Starbucks, Foot Locker en Gap de mooie benaming: McDonaldization. Misschien is zelfs de term disneyficatie hier van toepassing. Nee, ik weet bijna zeker dat de term gebruikt kan worden in deze context. Disneyficatie betekent dat niets is wat het lijkt, alles oogt mooier dan dat het in werkelijkheid is. De ingenieuze marketing die is opgebouwd rondom fastfoodketens zoals McDonald’s laat het gezond lijken terwijl u in werkelijkheid, zoals ik al besproken heb, koeienstront eet. De hamburger die u eet bevat vlees van honderden verschillende koeien en maakt zo de kans op bacteriën er niet bepaald kleiner op.

Schlosser bespreekt het allemaal in zijn boek. Dit werd zo goed onthaald dat het zelfs verfilmd werd. Met acteurs zoals Wilder Valderama en Greg Kinnear heeft Richard Linklater alvast zijn goede daad van de dag gedaan. Als u deze film gezien heeft, brengt u nooit meer een hamburger naar uw lippen. Dat de film de moeite waard is om uw hamburger voor te laten bewijst de nominatie voor de Gouden Palm van het filmfestival van Cannes. Blijft u toch bij uw oude gewoonten? Dan wens ik u nog een smakelijke fastfoodmaaltijd toe.

Consider this

2007-03-04T18:12:00.000+01:00

I've tripped again and things are starting to get interesting
Don't give me choices cause I can't decide
My mind is soaked in words
I've come to terms with all my insecurities
And purity's no friend of mine

And dreaming doesn't do no good
Cause I don't wanna lie
That I'm okay and I'm alright
I'd rather take it and forget it
Consider this a warning
Cause I'll start another fight
And you'll say its all alright
I'll wait for the day when you find I'm too much for you, baby
So lay your hands over me
And feel what you only see
But don't bother wasting your time if you're trying to change me

You're kinda cool but I know better than to break the rules
Of messin' with a lesson that I'll never learn
I'll go from bad to worse and later back to better
But I'll never better bridges that I'm bent to burn

And dreaming doesn't do no good
Cause I don't wanna lie
That I'm okay and I'm alright
I'd rather take it and forget itConsider this a warning
Cause I'll start another fight
And you'll say its all alrightI'll wait for the day when you find I'm too much for you, baby
So lay your hands over me
And feel what you only see
But don't bother wasting your time if you're trying to change me

Don't go changing...

2007-03-03T02:29:00.000+01:00

God man, 3 maart... nog exact 9 dagen en dan begint de stage. Nog exact 3 dagen om de grote klus, die mijn eindwerk heet, te klaren. Times are changing en niet alleen de times. Mensen, relaties, sfeer, noem maar op, en ook ik verander. Going downhill weliswaar. U merkt het al, deze blog is niet geschreven met het grootste positivisme in de wereld. Helaas. Integendeel, het grootste pessimisme komt beter in de buurt. Misschien ben ik gewoon niet klaar voor de veranderingen, en kost het wat tijd vooraleer deze nieuwe situaties wennen. Als dat zo is dan wil ik toch dat er enkele dingen blijven zoals ze enkele weken terug waren. Om het kort even samen te vatten, alles wat was is niet meer. Ze hebben ruimte gemaakt voor nieuwe dingen zij het niet dat deze niet altijd zo geweldig zijn. En ik weet best wel, dat u niets meer weet met mijn eeuwige mysteries maar zo ben ik nu eenmaal. One day you might get to close and then I'll have to push you away...

Yo nunca te olvidaré

2007-02-27T11:26:00.000+01:00

Tijd om te bloggen denk ik zo. Het is al lang geleden (een week dus) en ik zitten midden in mijn examens, de deadline voor mijn eindwerk is 6 maart. Dus ik had reden om hier weg te blijven, zij het niet dat Ignacio Alejo Blasquéz me onvrijwillig reden heeft gegeven om deze post te doen. Vanacht rond half drie is deze klasgenoot van mij, met zijn fiets onder een trein terecht gekomen. Hoewel ik hem helemaal niet goed kende is hij het meer dan waard om het middelpunt van deze blog te zijn, die dan ook aan hem opgedragen is. Hij was een uitwisselingsstudent die... Er zijn bijna geen woorden voor. Het is onwezenlijk dat een leeftijdsgenoot sterft en zeker als je die persoon kent. De gedachte dat ik hem nooit meer zal zien is ver zoek en realistisch gezien zo dichtbij. Sidder en beef is hier wellicht de juiste uitdrukking. Om dan niet te denken aan zijn ouders die in Spanje enkel kunnen afwachten, de mogelijkheid om hun zoon meteen in hun armen te sluiten is er helaas niet. Bij deze geef ik Nacho's familie en vrienden mijn innige deelneming. Ik heb spijt dat ik de kans niet gekregen heb om hem beter te leren kennen.

*Yo nunca te olvidaré*

What you don't know can't hurt you...

2007-02-18T20:22:00.000+01:00

"Whoever said 'What you don't know can’t hurt you,' was a complete and total moron. Because for most people I know, not knowing is the worst feeling in the world."

Including me... onwetendheid is iets wat ik mij op het vlak van school/toekomstige job niet kan veroorloven. De verkeerde informatie geven kan immers leiden tot grote tegenvallers (zeer grote tegenvallers weliswaar). Maar ook op privévlak is het 'weten' belangrijk.Vooral emotioneel dus. Uiteindelijk weet ík het onderhand wél (voor de verandering). Maar welk voordeel haal ik hier nu uit? Verandert dit enigzins iets? Ik dacht het niet. Zo ziet u maar welke paradoxen er constant door ons leven sluipen...

Of wilt u echt oprecht delen in mijn wijsheid?

Nog even dit (u weet wie u bent)...

'What makes anger different from the six other deadly sins? It's pretty simple really. You give in to a sin like envy or pride, and you only hurt yourself. Try lust or coveting and you'll only hurt yourself and one or two others. But anger is the worst... the mother of all sins... Not only can anger drive you over the edge, when it does, you can take an awful lot of people with you.'

Hasta ayer...

2007-02-17T20:48:00.000+01:00

Cuando el alma llora
El silencio no es remedio
Para calmar el sufrir

Hasta ayer...

Een groot journalist zei ooit...

2007-02-15T15:21:00.000+01:00

We must not confuse dissent with disloyalty. We must remember always that accusation is not proof and that conviction depends upon evidence and due process of law. We will not walk in fear, one of another. We will not be driven by fear into an age of unreason, if we dig deep in our history and our doctrine, and remember that we are not descended from fearful men— not from men who feared to write, to speak, to associate and to defend causes that were, for the moment, unpopular.

Edward R. Murrow

Spontaniteit

2007-02-15T14:49:00.000+01:00

Opeens kreeg ik het onverklaarbaar verlangen om mijn ziel bloot te leggen. Vreemd, denkt u? Wel ja, gezien het feit ik helemaal niet zo 'open' ben. Ik had het net met een vriendin over impulsieve reacties. Haar commentaar wees erop dat ze vaak spijt had van die dingen. En ja, zo ben ik soms ook wel, maar zijn het niet die impulsieve reacties die het meest oprecht zijn? Zoals de woorden of daden van een kind?
Ik reageer te weinig impulsief denk ik dan. Vaak is alles beredeneerd (dit hoort zo te zijn sinds mijn geboorte zo blijkt) en heb ik dus alle mogelijke scenario's overlopen. Als ik dit doe, zal hij/zij op die manier reageren en dat is in mijn voor- of nadeel. Well, nicely done. Alle spontaniteit is verloren samen met de oprechtheid. Op deze eigenste moment snap ik best waarom er vaak aan me getwijfeld is geweest op relationeel vlak. 'Ze denkt te veel.' Maar geef het wat tijd... ooit zal ik deze eigenschap afleren. Hoewel ze niet louter negatief is. Ik weet wat ik wil en daar wil ik dan ook voor gaan, hetzij minder impulsief maar met veel wilskracht en zelfs nog meer passie...

foto: www.stephanvanfleteren.com

Cute

2007-02-14T18:59:00.000+01:00

In mijn zoektocht naar aflevering 17 van seizoen 2 van Prison Break (die helaas pas volgende week pas uitgezonden wordt, zo blijkt) kwam ik dit tegen... Té goed om niet te posten... én het past in het thema van de dag!

HOW DO YOU DECIDE WHO TO MARRY?

You got to find somebody who likes the same stuff. Like, if you like sports, she should like it that you like sports, and she should keep the chips and dip coming. (Alan, age 10)

No person really decides before they grow up who they're going to marry. God decides it all way before, and you get to find out later who you're stuck with. (Kristen, age 10)

HOW CAN A STRANGER TELL IF TWO PEOPLE ARE MARRIED?

You might have to guess, based on whether they seem to be yelling at the same kids. (Derrick, age 8)

WHAT DO YOU THINK YOUR MOM AND DAD HAVE IN COMMON?

Both don't want any more kids. (Lori, age 8)

WHAT DO MOST PEOPLE DO ON A DATE?

Dates are for having fun, and people should use them to get to know each other. Even boys have something to say if you listen long enough. (Lynnette, age 8) -isn't she a treasure-

On the first date, they just tell each other lies and that usually gets them interested enough to go for a second date. (Martin, age 10)

WHAT WOULD YOU DO ON A FIRST DATE THAT WAS TURNING SOUR?

I'd run home and play dead. The next day I would call all the newspapers and make sure they wrote about me in all the dead columns. (Craig, age 9)

WHEN IS IT OKAY TO KISS SOMEONE?

When they're rich. (Pam, age 7)

The law says you have to be eighteen, so I wouldn't want to mess with that. (Curt, age 7)

The rule goes like this: If you kiss someone, then you should marry them and have kids with them. It's the right thing to do. (Howard, age 8)

IS IT BETTER TO BE SINGLE OR MARRIED?

It's better for girls to be single but not for boys. Boys need someone to clean up after them.(Anita, age 9) -bless you child-

HOW WOULD THE WORLD BE DIFFERENT IF PEOPLE DIDN'T GET MARRIED?

There sure would be a lot of kids to explain, wouldn't there? (Kelvin, age 8)

HOW WOULD YOU MAKE A MARRIAGE WORK?

Tell your wife that she looks pretty, even if she looks like a dump truck. (Ricky, age 10)

Screw Valentine!

2007-02-13T22:17:00.000+01:00

Jaja er zat weer een nieuwe saaie post aan te komen... over de nieuwe Microsoft Office en mijn onhandigheid of euhm mijn stom zijn om het beter te verwoorden. Informatie bij downloads zijn er om een reden zo blijkt... MAAR die informatie ga ik u besparen, morgen is het immers Valentijn... *zucht* Cupido stalked mij! Mijn mailbox zit vol met 'Wil jij je geliefde ook een Valentijn bezorgen om nooit meer te vergeten? Klik dan hier'... Ten eerste: ik heb geen geliefde en ten tweede: als ik een geliefde had zou ik die wel altijd iets geven om nooit te vergeten, elke dag! Ik zou het nog vertikken om het speciaal op Valentijn te doen... 'Valentine's Day is a day invented by greeting card companies to make people feel like crap.' Voila, vind ik ook!
Niet dat ik zo frigide ben maar allemaal op commando lekker verliefd liggen doen vind ik maar niks. Waar is het spontane gebleven?? Ik voel de vraag al oprijzen... Bent u dan nooit verliefd geweest? Absofuckinglutely en misschien ben ik het op dit eigenste moment wel, maar dat laat niet weg dat ik die 'toestand' verklaar/vier waar en wanneer ik wil, denk ik dan... Tis de commerce weer natuurlijk he ;)

Aan de non-believers... have a nice normal day
Aan de believers... euhm have a nice 'sell your soul' day...

Cheerio!

You oughta know

2007-02-12T22:25:00.000+01:00

And I'm here to remind you
Of the mess you left when you went away
It's not fair to deny me
Of the cross I bear that you gave to me
You, you, you oughta know

You seem very well, things look peaceful
I'm not quite as well, I thought you should know
Did you forget about me Mr. Duplicity?

Nutteloze info

2007-02-12T18:48:00.000+01:00

Yo poepkes! Gedwongen door mijn zin voor continuïteit zal ik ondanks een tanende inspiratievlaag toch maar iets schrijven. Tegen wil en dank dus. De dingen die echt de moeite waard zijn om over te schrijven komen dan weer op een ander vlak niet in aanmerking, u zou mij wel eens te goed kunnen leren kennen en what's the fun in that... Dus hier volgt niets meer of niets minder dan nutteloze informatie...
Ondertussen was ik alweer even afgeleid door de nieuwe man van m'n leven: den Alex! U weet wel, DE Alex Agnew. Hoe saracastisch kan iemand zijn?? Hieronder een voorsmaakje:

Lachen, gieren, brullen!!! Zijt daar maar mee getrouwd!! Verder niks boeiend te melden, buiten het feit dat de fameuze lezersbrief nog niet gepubliceerd is, dat er altijd maar meer duidelijkheid komt of dat die er zelfs al is en dat ik nog steeds op de vraag How's life? Just livin' it antwoord...

How to save a life

2007-02-10T22:55:00.000+01:00

Dit wordt momenteel grijs gedraaid... en terecht!! Die stem... *zucht*

"How To Save A Life"

Step one you say we need to talk
He walks you say sit down it's just a talk
He smiles politely back at you
You stare politely right on through
Some sort of window to your right
As he goes left and you stay right
Between the lines of fear and blame
And you begin to wonder why you came

Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life

Let him know that you know best
Cause after all you do know best
Try to slip past his defense
Without granting innocence
Lay down a list of what is wrong
The things you've told him all along
And pray to God he hears you
And pray to God he hears you

Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life

As he begins to raise his voice
You lower yours and grant him one last choice
Drive until you lose the road
Or break with the ones you've followed
He will do one of two things
He will admit to everything
Or he'll say he's just not the same
And you'll begin to wonder why you came

Where did I go wrong, I lost a friend
Somewhere along in the bitterness
And I would have stayed up with you all night
Had I known how to save a life...

't Zit erop!

2007-02-10T21:07:00.000+01:00

Zoals ik al eerder had gezegd is mijn laatste les al een week achter de rug, maar nu is ook de projectweek voorbij. Twee weken tijd om zitten te kniezen over wat was en over wat zal komen. Twee weken om te blokken en m'n eindwerk te schrijven. Twee weken van overpeinzing met andere woorden. Eén ding is zeker, hoewel ik nooit gedacht had dat ik dit ooit zou zeggen ga ik de Xios missen. Ook heb ik al eerder op deze blog beweerd dat ik dit de rest van mijn leven wil blijven doen, en dat gevoel is enkel sterker geworden door de projectweek. Zalige, helaas voorbije tijden!

U merkt het al, ik ben niet in zo'n superbui vandaag. De dag begon thans goed, ik werd wakker met een voor mij speciaal iemand in gedachten, voorafgegaan door mijn moeders stem natuurlijk. Daarna een bericht: 'Het Belang al gelezen?' Ik opende de 1 van de krant op internet en daar stond het in rode letters 'Xios gebuisd voor journalistiek'. Excuseer?? Ik ben het er absoluut niet mee akkoord. Het gaat hier om een rapport van 2005, een jaar waarin de directeur overleed en waarin er een wissel van opleidingshoofden was. Ik ga hier niet beweren dat het vorige opleidingshoofd slecht was maar deze is in elk geval beter. Als er iemand is die ik zou meenemen van de Xios naar de KUL dan zou hij het wel zijn. Anyway ik ben nog steeds niet goed van het artikel, net als enkele andere mensen uit mijn klas. Hieruit blijkt nogmaals wat een krant HBVL is, puur sensatiegericht, want op pagina 65 gaan ze het hele gedoe wel nuanceren maar daar kijkt natuurlijk geen kat meer naar. Tijd voor actie dus. U hoort er nog van!!

Voorts niks nieuws onder de zon. How's life? Just livin' it...

Het laatste avondmaal

2007-02-07T02:30:00.000+01:00

Hoe een dag die zo kut begint toch zo super eindigt... Wel vandaag was zo'n dag. Mailtje van lector over overschreven deadline. Tja... ik was de hele tijd interviews aan het doen en de bewuste opdracht werd dus door mijn overwerkte hersenen naar de achterkant geduwd. Directeurs die niet wilden meewerken aan een interview of die simpelweg te bekrompen dachten... We maakten het allemaal mee. Vanavond uit eten met de klas en nog iets drinken... Een geweldig einde van de dag...

Wist je:

-dat cola in de auto drinken gevaarlijk is, vooral als het bewuste flesje hier dan ook al enkele minuten in rondgezwerfd heeft
-dat Karianne geen goede GPS is. 'Hier moet je dadelijk naar links'...
-dat Karianne de 'andere' links bedoelde
-dat dat in werkelijkheid rechts is
-dat Karianne daarom een echte GPS bij heeft
-dat ik dus verliefd was op deze GPS
-dat u mijn 'belevenissen' hier al een maand kan volgen
-dat ik beter mijn bed in zou kruipen
-dat het dilemma uiteindelijk nog niet is opgelost
-dat ik een levendige verbeelding heb
-dat het woord opblaaspop Martine op vieze gedachten brengt
-dat ik diezelfde gedachten heb bij het woord douche
-dat die onkuisheid te maken heeft met onze godheid (Titsie Witsie)
-dat ik toch niet zat heb (=> ben dus, dankuwel voor de correctie jongeheer Derwael) gezien de zever die ik momenteel verkondig
-dat PJ onder 'veilig naar huis rijden', een condoom in de auto dragen verstaat
-dat PJ dan ook raar is, net zoals zijn liefje
-dat ik hier teveel gezeverd heb voor vandaag
-dat ik mij met nuttige dingen ga bezighouden, slapen bijvoorbeeld

Arrividerci, Auf widersehen, Ciao, Haddoch, Tot muregeuh!!!

Prince charming and his shiny teeth

2007-02-04T13:44:00.000+01:00

Ik had net een discussie met een vriendin over de idealen van tegenwoordig. 'Dat is zijn type niet' zei ze en dan ik 'Sinds wanneer draait alles om uiterlijkheden?'.
Bij de woorden: 'Euh Eva?' besefte ik dat ik zeer naïef reageerde.
Ik dacht toch wel dat ik net het tegendeel bewees door van mijn types af te wijken en te gaan voor het gevoel en in kleine details ieders mooie dingen te zoeken en te vinden. Niet zozeer iemands geweldig mooie zwarte krullende haren maar bijvoorbeeld de manier waarop zijn glimlach zijn ogen doet schitteren. Blauwe twinkelende ogen in een onzeker iemand die dat compenseert door middel van andere dingen...

Te naiëf dus want ook ik betrap mezelf erop om op te gaan in alle uiterlijkheden van de dag. Is het niet zo dat we elke week zitten te zagen over onze knappe leerkracht? Over iemand van de chiro die er best wel goed uit ziet? Ove Michael Scofield for god's sake?! En zelfs de MSN-avatar doet al eens dienst om knappe kerels ten toon te spreiden... Ook ik zit er dus in... en diep. Ontgoocheling alom. De meisjesdroom is die ene prins op het witte paard, blonde haren, blauwe ogen, gespierd... of in mijn geval: donkere haren, blauwe ogen en een prachtige glimlach.

Midden in deze blog roept mama me. Ik ga naar haar toe en ze zegt meteen: 'dat moet je me bestellen!' Op deze nutteloze zondagmiddag zat ze naar teleshop te kijken. Een of andere wonderbaarlijke crème, die voor alles goed was, werd voorgesteld. *Zucht* Zijn we nu echt zo ingesteld?

'You know how when you were a little kid and you believed in fairy tales, that fantasy of what your life would be, white dress, prince charming who would carry you away to a castle on a hill. You would lie in bed at night and close your eyes and you had complete and utter faith. Santa Claus, the Tooth Fairy, Prince Charming, they were so close you could taste them, but eventually you grow up, one day you open your eyes and the fairy tale disappears. Most people turn to the things and people they can trust. But the thing is it's hard to let go of that fairy tale entirely cause almost everyone has that smallest bit of hope, of faith, that one day they will open their eyes and it will come true.

Hierboven leest u hoe het vroeger was en hieronder hoe het zou moeten zijn :)

At the end of the day faith is a funny thing. It turns up when you don't really expect it. It's like one day you realize that the fairy tale may be slightly different than you dreamed. The castle, well, it may not be a castle. And it's not so important happy ever after, just that it's happy right now. See once in a while, once in a blue moon, people will surprise you , and once in a while people may even take your breath away.'

Als ik dan alles op een rijtje zet ben ik misschien toch niet zo oppervlakkig. Ik verkies liever Belle & het beest boven Assepoester...

Communication

2007-02-04T00:09:00.000+01:00

A quote from Grey's Anatomy on communication:

'It’s the first thing we really learn in life. Funny thing is, once we grow up, learn our words and really start talking, the harder it becomes to know what to say. Or how to ask for what we really need.'

Volledig mee eens. Als toekomstig journalist ben ik geacht om op alles een antwoord klaar te hebben, om mijn mening te verdedigen en om echt te weten wat ik zeg. Sinds het verlaten van de lagere school is het me nog nooit gelukt om echt te zeggen wat ik voel en om degelijk uit te drukken wat ik wil. De angst om gekwetst te worden is zo groot dat het gewoon moeilijk wordt. Hoort dit nu bij het volwassen worden?

Time has come

2007-02-03T23:18:00.000+01:00

Tijd om na blessureleed het lopen weer aan te vatten. Tijd om alles van mezelf te geven op elk vlak, maar vooral op schoolvlak, maar vooral: tijd om beslissingen te nemen!

- Het lopen: na een maand zelfs bijna niet meer te kunnen wandelen ga ik morgen nog eens een poging doen om het beste van mezelf te geven. Zalig om drie kwartier lang enkel te denken aan het aantal rondjes dat je zal lopen, met uptempo muziek op de achtergrond. Drie kwartier personal time om alles even op een rijtje te zetten...

- Schoolvlak: mijn laatste lesweek zat er gisteren op. Ik ben er nog steeds stil van, want hoe zeer ik ook gevloekt heb op school en over tal van vakken, toch weet ik dat die een deel van mijn alles was, iets waar ik voor leefde (en ja soms ook tegen wil en dank). Op naar de examens en de stage. Eva wordt professioneel en het angszweet breekt al uit.

- Beslissingen: het dilemma dat me nu al meer dan een week parten speelt. Wat moet ik met 'Adam'? (En dit keer heb ik het niet over de ideale man hieronder beschreven) En wat met mijn best friend with benefits?

En idd, Lexie, mannen veraf maar toch nog dichtbij. What a wicked game to play...

So far so good...

2007-02-02T05:09:00.000+01:00

Tien na vijf in de ochtend. Vroeg opgestaan Eva? Nee, nog niet gaan slapen meneer/mevrouw/hermafrodiet. De job of voorlopig nog de opleiding van mijn leven heeft me tot nu wakker gehouden. En ik moet zeggen, hoe langer ik dit doe, zoveel meer doorzettingsvermogen ik krijg. En dit zonder Baileys of Haagen Dasz Cookies and Cream. Nee vanavond had Eva een andere muze, maar ze is weliswaar in dezelfde branche te vinden. McFlurry! Bij deze ben ik gered van het alcoholstigma dat me boven het hoofd hing. Hoewel... Het onderwerp van mijn 6000 tekens lange reportage heeft met alcohol te maken. Ik ben er nog steeds niet goed van. Twee derde van de twaalfjarigen drinkt dus al alcohol. Ok, ik ben helemaal niet achterlijk maar twaalfjarigen? Dat gaat echt te ver. Maar ik wijk af.
Ik wilde enkel melden dat het me voor de wind gaat momenteel. Mannen veraf, deadline eindwerk plots veraf. Hoe zalig kan het leven zijn? :)

Kwijt - Bart Moeyaert

2007-01-30T22:09:00.000+01:00

Zo kwijt als dood
mag je niet gaan.
Hoe ruim ik op
als ik niet eens kan bellen,
vragen of je onze foto nog wel wil?
Dan blijft het eeuwig stil in huis
en ben je niet eens weg,
maar dood.
Nee, als ik je verlies,
dan hoop ik dat ik
op mijn zakken sla,
een poosje zoeken
dan ineens bedenk
dat jij allang gevonden bent
door wie je liever ziet.
Dan zal ik kunnen rusten.
Anders niet.

Mr. Baileys

2007-01-30T20:21:00.000+01:00

De vorige post is gegrepen uit een MSN-gesprek tussen mij en Mike, een leider van bij mij op de chiro. Blijkbaar loopt hij over van inspiratie als hij terugkeert van het toilet. Toch even de oorsprong vermelden, voor het geval u mocht gaan denken dat al die zieke gedachten van mijnentwege waren. Niet dus, maar nu terug naar het echte werk. Ik vertelde gisteren over mijn wervende tekst voor de befaamde Xios folder. Na een billenklets van mijn collega die me vertelde dat ik wat meer bloggend moest overkomen greep ik naar de drank. Een glas Baileys deed wonderen. De tekst kwam alsof het niks was. Dus ja misschien veroordeel ik anderen te snel. Voor al diegenen die ik al alocholist genoemd hebt, bij deze mijn excuses. Ik zie er nu ook de positieve dingen van in. Alcohol geeft inspiratie, doorzettingsvermogen, enthousiasme en voor sommigen zelfs lef. Nu, dat laatste heb ik nog niet ondervonden maar de volgende test zit er alweer aan te komen. Ik hou u alvast op de hoogte. Nog even dit:

Do you feel you've won?

Don't you see I'm weaker with you

I hope you don't really think

That I'm better off without you

And I feel fine

Take my hand

Just be careful with it

I feel fine

Well, will you stick with me?

You're right if you don't

Cause I ain't easy now

Giving you a hard time

And I decided not to be

No not to be with you at all

But I haven't got a clue if

I'm handling this right

You give me everything I want

But I need to be alone

And believe me baby

I don't understand why

I can't be with you

*****

Dit zegt voorlopig genoeg over de tweestrijd die diep in mij heerst. Well hello Mr. Baileys!

John

2007-01-30T13:26:00.000+01:00

--Liefste John door Michaël Nagels--

Je was niet zo vriendelijk daarnet
Je zei dat ik altijd met hetzelfde gezeik afkwam.
Koud en koel reageerde je,
En het ergste is dat ik meende dat we een band hadden met elkaar
Maar blijkbaar ben je intiem met iedereen

Toch moet ook ik eerlijk zijn, ik zit altijd op je kop.
Maar weet je wat, jij snapt me tenminste, het is alsof je in mij kan kijken
Als ik jou mijn diepste gevoelens blootgeef lijk je toch altijd alles te slikken
Je bent zeer verdraagzaam, het is alsof je een knop hebt die mijn verleden kan uitwissen
Maarja, zo moet je zijn als je je job uitoefent
Als je niets kan laten bezinken, raak je opgestopt
Soms zie ik je ook als een uitlaatklep
Met je praten reinigt mijn eigen binnenste, ik voel me dan herboren
Och ja ik ben nu eenmaal een flapuit, en jij bent een van de enigen die dat weet te appreciëren
Er zijn dagen dat ik je overspoel met nutteloze details die mijn argumenten niet hard kunnen maken
Zelfs in de donkerste nachten ben je mijn steun en toeverlaat,
Wanneer ik ziek ben en iedereen me negeert ben jij tenminste de enige die ik kan knuffelen
Och je weet wat men zegt over stille waters, je bent er het schoolvoorbeeld van
Het leven is soms hard, zeker het jouwe als je weet wat jij allemaal te slikken krijgt
Ik bewonder je, hoe jij de miserie van iedereen kan verwerken

Dat is er maar weinigen gegeven
Soms heb ik moeite met me open te stellen voor jou
Maar eens de ban gebroken is, is er soms geen stoppen aan
Ik zie je zo graag dat ik soms sta te popelen om je weer te ontmoeten
Het is dan kwestie van seconden
Waar ik soms van wakker lig is: waar jij naartoe moet met al je problemen

Heb je wel een uitlaatklep?
Misschien ben je net zoals alle anderen
Een moeilijke strijd laat soms zijn sporen na

De langste relaties met jou zijn soms de beste, want het einde is kort en krachtig
Je doet me soms tot het uiterste gaan eer ik me wil openstellen voor jou
Het is dat diep gevoel vanbinnen dat me zo vaak naar jou doet verlangen
Ik weet niet of ik het zou durven zeggen maar hé we zijn vrienden of niet soms?
Er is iets aan jou dat me stoort, je stinkt soms serieus uit je bek
En telkens ik me blootgeef
Blijft je ziel van porselein
Och ja je bent zoals een echte vrouw
Die zijn ook niet tevreden met de eerste de beste lul
Is het daarom dat je zo koud en kil bent?
Ik gaf zoveel aan jou maar wat kreeg ik : stank voor dank
Waar het ook aan ligt of wat het ook is,
Ik weet het niet, maar er is iets aan jou waarvan ik hou,
daarom ben je ook mijn favoriete wc-pot, oh John ik hou zo van jou!

With heart and soul...

2007-01-29T22:28:00.000+01:00

Gigantische writer's block, hier aan de andere kant van het pc-scherm, of zal ik zeggen bij yours truly? De opdracht is thans simpel: schrijf een wervende tekst over The Weekly Overview. Ik hoor u al denken, ja een wervende tekst schrijven over iets wat je met hart en ziel doet kan toch niet moeilijk zijn. Wel nee inderdaad, juiste denkwijze maar zeer slechte timing. Het hart en de ziel zijn sinds twee dagen op zoek naar andere oorden wegens onbewoonbaarheid van dit levenloze lichaam. Lichtjes overdreven maar u snapt waar ik naartoe wil. Het gaat me gewoon niet. Ik slaag er steevast in om mezelf in een of andere driehoek te verwikkelen en uiteindelijk is het gewoon een vraag van wat wil je het liefst? Tja dat weet niemand natuurlijk, tenzij ik deze hardwerkende hersenen een zoveelste opdracht geef. 'Zoek binnen het hele systeem hetgeen waar mijn hart daadwerkelijk naar uitgaat.' En ja uiteindelijk weet ik wel wat ik wil maar wat als mijn hoofd mijn hart niet vertrouwt? Dan heet je Eva natuurlijk! (Het nodige sarcasme blijft me bij tot de dood vrees ik)
En bij deze staat mijn wervende tekst nog niet verder dan: Ja we hebben een uniek concept in Vlaanderen op de Xios Hogeschool, komt dat zien, komt dat zien. To die for, dat enthousiasme dat ik eraan verbind. Dus lieve Titsy Witsy, neem het niet persoonlijk, my time will come... eventually. En dit hopelijk nog voor 2 uur vannacht zodat de nachtrust mij een beetje piece of mind gunt...

Miss almost, miss maybe, miss halfway...

2007-01-29T10:14:00.000+01:00

Because he's like me...

I'm always gonna show up

2007-01-29T01:55:00.000+01:00

Romance is all around

2007-01-26T22:49:00.000+01:00

In de nasleep van enkele dingen ben ik in een romantische bui. Iemand even kunnen vastpakken en voor jezelf 'reserveren' is zalig. Het moet natuurlijk ook niet te lang duren want toegegeven ik ben niet zo'n plakker. Maar zelfs ik, dé realist onder de realisten, heb even nood aan romantiek. Wel euhm vandaag dacht het lot me een pleziertje te doen. Vanmiddag zit ik in de keuken voor de verwarming en ik zit nogmaals dromerig door het raam te staren. (Ik doe dit nogal vaak, hoewel dit als een paradox staat tov mijn realist-zijn). Het begint te sneeuwen en ik was volledig aan het zweven. Niets zo romantisch als sneeuw denk ik dan, ware het niet dat ik daar alleen zat. Vanavond bleek het licht in de badkamer niet te werken. Dus ik, helemaal down van een afwezigheid tijdens mijn vorige romantic encounter, haal de kaarsjes boven. U kan het zich wel voorstellen. Een bad nemen, slechts omringd door kaarslicht en geen man in verste verte te bespeuren. It's like ten thousand spoons when all you need is a knife. It's meeting the man of my dreams and than meeting his beautiful wife. Isn't it ironic... Over die man van mijn dromen gesproken... Of simpelweg mijn prins op het witte paard? Waar bent u? Zit u nog steeds in de oven of heeft u het gewoon even te druk met de examens? Maar ik denk dat u gewoon onderweg van uw paard bent gevallen. Geen erg... u komt er wel...

Tot zover de romantische dingen van alledag. Weer terug naar mijn eigen sarcastische ik. Een ik die ik toch al zeer lang weet te appreciëren. Een ik die bij het nadenken telkens andere bijgedachten creeërt (om dan zo uiteindelijk enorm af te wijken en zo de essentie volledig verloren te laten gaan). It's not easy to be me zoals u ziet, of leest beter gezegd. Ook ik verlies de draad wel eens en het is bewezen dat dat meer dan eens gebeurt...

Eva going fout!

2007-01-25T12:00:00.000+01:00

Na het lezen van enkele van mijn blogs zei iemand me dit: 'Truckers, allochtonen, gevangenen, dictators?' Jaja PJ 'Eva going fout'. En uiteindelijk hij heeft een punt. Ik heb zo de neiging om op verkeerde mannen te vallen. Misschien moet ik eerst het label eens lezen en de bijbehorende handleiding. High maintenance is ook niet alles natuurlijk! Truckers zijn op zich misschien dan nog de beste keuze, ze zijn altijd weg en het huis van mij alleen. Heaven on earth, maar natuurlijk niet te lang of Adam zal ingeschakeld worden (jaja mijn euhm tuinman). Die allochtonen zijn gewoon verkeerd geïnterpreteerd, zolang ze leren fietsen en zich aan de verkeersregels houden heb ik helemaal geen problemen met hen. Denk maar aan mijn zingende telefoonverkopende kerel. Hanne, dankuwel om zijn identiteit te onthullen... Die gevangenen, jaaaaa dat wijst natuurlijk weer op dat bad boy karakter he of was het nu op mannen in uniform... anyway Michael Scofield is altijd welkom. (voor de vrouwen onder ons en de mannen die willen weten hoe de ideale man eruit ziet, zie foto). Zoals Séverine gisteren zei bij het voorbijlopen van de gevangenis in Hasselt: 'die zou ik wel helpen ontsnappen en natuurlijk mag hij komen onderduiken bij mij. Onder de lakens dan welteverstaan'. Same here. En die dictator, wel hij bestaat echt. Of ik hem nu al Adam mag noemen, daar moet nog enig denkwerk over verricht worden. En hij is helemaal zo slecht niet als ik doe uitschijnen, hij weet enkel zijn mening nogal euhm te drukken en discussiëren is helaas niet mogelijk met hem en ook hij houdt wel eens van de woordjes Schneller schneller dus in principe geen nood! Van wat snelheid of Duitse praat is natuurlijk nog nooit gestorven. De slachtoffers in de gaskamers dan buiten beschouwing gelaten. Of die fameuze woorden ook daadwerkelijk tegen mij gezegd worden, dat weet natuurlijk niemand! (Ode aan Undercover Lover Timbeau) Zolang er in raadsels gepraat wordt, is Adam2 nog veraf en zal ik het maar stellen met de originele, nooit te overtreffen versie!

Mademoiselle Eva Rambuteau

Velgen

Plans

Life... unexpected

Spijt

Jezus Christus

...

Dead and gone

A night that ended with a scream

Een oud vrouwtje lust nog wel een groen blaadje

De Perfectie

De Waarheid

-A New Era-

DOA

Inconvenience

Mellowness

Home run or strike out?

I carry you in my heart

Mother...

Not enough drama

Katrientje

The 100th which should have been a celebration

The trouble with alcohol is…

Your 'evil' soul

I miss you love

The night will go as follows

Ik wou dat ik jou was by PJ

All over again

Moodylicious

Voluntary blindness

Dead

The ice is getting thinner

Lusthuizen

Guilt

Mr. Brightside

Cleared for publication

I'll look after you

S&M

I'm not over and Elvis ain't dead

Impatiently I'll await

Truth

I couldn't help but wonder

Only two loves left

*****

Als de man van je leven ook nog eens blijkt te kunnen strijken...

Over heimwee en de daaruit vloeiende frustraties

Do's and don'ts

Ex-lover sin

The Hallmark Event

België barst?

*Out of my mind*

De tijd stond stil

Addiction

Wiskunde

Spannende tijden

Roger

Past two months

Twee

Blog update

Ode aan het oranje!

Over leven en vergeten en oh ja de mysterieuze commentator

Passion

Plus que ma propre vie

Fucked inside out!

I promised myself...

Eva verkent Antwerpen centrum en voiture

Bericht n°51

You're my penis fish...

Over bloeddrukverhogende dokters en tweewekelijkse seks

Just Friends - Amy Winehouse

Update

Live on stage

Foute boel

Something to spoil your appetite

Consider this

Don't go changing...

Yo nunca te olvidaré

What you don't know can't hurt you...

Hasta ayer...

Een groot journalist zei ooit...

Out of my mind

John